دلایلی برای امید بستن انگلیس به توخل؛ هوش تاکتیکی و مدیریت ستارهها
به گزارش فوتبال360، با اینکه خیلی از کارشناسان و رسانههای فوتبال انگلیس نسبت به انتخاب توماس توخل برای هدایت تیم ملی انگلیس واکنش منفی داشتهاند اما از بعد فنی تاکتسین آلمانی ویژگیهای شاخصی دارد که میتواند جام را به خانه بازگرداند.
هماهنگی با رقبا
توخل با هیچ فلسفه خاصی آشنا نیست و ما نباید به آلمانی به عنوان مربی دفاعی برچسب بزنیم زیرا تیم های او در طول تاریخ از نظر دفاعی قوی بودهاند. توخل سبک بازی سیال و درخشانی در مالکیت دارد و هدفش کنترل جریان بازی از طریق پرسینگ شدید است.
با این حال، این مربی 51 ساله بدون شک عمل گراست. توخل بدون احتساب سوپرجامها، بیش از 70 درصد از این مسابقات را برده و توانایی تاکتیکی خود را در بزرگترین صحنهها نشان داده. او پی اس جی را به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسانده و به خاطر ارائه یک بازی تاکتیکی فوقالعاده در فینال لیگ قهرمانان اروپا با چلسی آن هم مقابل یکی از بهترین مربیان تاریخ فوتبال، اعتبار زیادی در دنیای فوتبال دارد.
انعطاف پذیری و تمایل توخل برای انطباق با حریف خود در بازی، جنبه خاصی را به تیمهایش اضافه میکند. به عنوان مثال در چلسی او 3-4-3 یا 2-5-3 بازی میکرد. یا در بورسیا دورتموند باتوجه به رقیب به طور متناوب از آرایشهای 1-2-3-4 و 3-3-4 استفاده میکرد. او در پاریس از چینش جدید 2-2-2-4 بهره میبرد.
ساوتگیت تمایل خود را برای تعدیل تاکتیکی در طول تورنمنت ها نشان داده بود اما تغییرات سیستماتیک معمولاً برای تطابق با حریف بود، به جای اینکه برتری ایجاد کند. یکچهارم نهایی یورو 24 با سوئیس نمونه بارز این موضوع است.
مربیگری در جریان بازی
ساوتگیت انعطافپذیری تاکتیکی داشت اما توانایی تغییر مسیر مسابقه از طریق تغییرات سیستماتیک را نشان نداد
عمل گرایی و غیرقابل پیشبینی بودن تاکتیکی توخل کلید موفقیت او در بازی های حذفی بود اما توانایی او برای دستکاری در بازی در سطح بالایی قرار دارد. او در حل مسئله استاد و همیشه در واکنش سریع است. مدیریت درون بازی او مدتها در میان بهترینها تلقی میشود.
نترسیدن از خط زدن ستارهها
توخل مدتها پیش وقتی دورتموند را هدایت میکرد، توضیح داد: نقش من ارائه دهنده برنامه برای پیشرفت تیم محسوب میشود. اینجا هستم تا به بازیکنان کمک و از آنها حمایت کنم. این مربی آلمانی با تیمهای مختلف به نتایج قابل توجهی رسیده. تیم ملی فعلی انگلیس پر از بازیکنان پر ادعایی است که هر کدام ستاره تیمهای باشگاهیشان هستند.
تعادل برای موفقیت در صحنه بینالمللی بسیار مهم است، و رسیدن به موفقیت برای توخل معمولا زمان زیادی نمیبرد. با این حال، به خاطر ثبات تاکتیکی، مرد آلمانی ممکن است مجبور شود یک یا ۲ نفر از فوقستارههای انگلیس را قربانی کند.
ساوتگیت تصمیم گرفت در یورو 2024 بدون مدافع چپ تخصصی بازی کند. این موضوع نشان داد درک خوبی از تعادل تیمی ندارد. ترکیب سوپراستاری لی کارسلی هم در شکست اخیر مقابل یونان به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و بدون شک توماس توخل از این اشتباهات درس عبرت خواهد گرفت.
قرار نیست همه درخشانترین ستارههای انگلیس وارد ترکیب ۱۱ نفره توخل شوند، و تامیتی در فدا کردن جادوی فردی به نفع تیم تردیدی نخواهد داشت اما او همچنین به بازیکنان بزرگ خود فرصتهایی برای درخشش میدهد. هنوز هیچ شخصی نتوانسته با ترکیب پرستاره پاریس به موفقیت خاصی برسد اما توخل با ترکیب چندسال پیش پاریس که شامل نیمار در اوج و امباپه جوان بود به فینال اروپا رسید و نشان داد بلد است چگونه تیمهای ستارهمحور را مدیریت کند. با این اوصاف کار سختی برای ایجاد تعادل در انگلیس نخواهد داشت؛ البته با این فرض که از کنار گذاشتن چند نام بزرگ ترسی نداشته باشد. توخل تسلیم خواستههای رسانهها نمیشود.
