بازگشت مربیان موفق قبلی، بله یا نه؟/سرابِ خانه
به گزارش فوتبال ۳۶۰، دیوید مویس بعد از یک دهه به جایگاه پیشین خود به عنوان سرمربی اورتون برمیگردد. او تابستان ۲۰۱۳ به عنوان «مرد برگزیده» راهی منچستریونایتد شد تا جایگزین الکس فرگوسن شود و حالا ۱۱ و نیم سال بعد، بار دیگر هدایت تافیها را به عهده میگیرد. مویس در مقطع نخست حضور خود اورتون را از قعر جدول رقابتهای لیگ برتر بالا کشید و به پای ثابت تورنمنتهای اروپایی تبدیل کرد. حالا تیم را در شرایطی تحویل میگیرد که تنها یک امتیاز با منطقه سقوط فاصله دارد. بازگشت یک سرمربی به تیم سابق تا چه حد میتواند برای تکرار موفقیتهای پیشین اثرگذار باشد؟
ژوره مورینیو - چلسی
مقطع اول: ژوئن ۲۰۰۴ تا سپتامبر ۲۰۰۷
۱۲۰ مسابقه؛ ۷۰.۸ درصد برد، ۲.۳۳ امتیاز میانگین
مقطع دوم: ژوئن ۲۰۱۳ تا دسامبر ۲۰۱۵
۹۲ مسابقه؛ ۵۹.۸ درصد پیروزی، ۲ امتیاز میانگین
مورینیو تابستان ۲۰۰۴ به عنوان قهرمان اروپا و با لقب آقای خاص جایگزین کلودیو رانیری شد و در نخستین فصل حضور در چلسی، این تیم را بعد از ۵۵ سال به قهرمانی لیگ برتر رساند. او در عرض ۳ سال ۲ قهرمانی لیگ، ۲ جام اتحادیه و یک جام حذفی به دست آورد اما تابستان ۲۰۰۷ و بعد از بروز درگیریهای خارج از زمین و اختلاف با آبراموویچ با توافق دوطرفه از باشگاه جدا شد. او ۷ سال بعد دوباره به لندن برگشت. اسب کوچک مورینیو در فصل ۱۴-۲۰۱۳ طاقت رقابت با منچسترسیتی و لیورپول را نداشت اما فصل بعد به دوگانه لیگ برتر و جام اتحادیه رسید؛ پیش از آنکه بار دیگر به دلیل تنشهای رختکن با توافق دوطرفه جدا شود. او در ۱۶ مسابقه فصل آخر خود ۹ شکست را تجربه کرد.
کارلو آنچلوتی - رئال مادرید
مقطع اول؛ ژوئن ۲۰۱۳ تا می ۲۰۱۵
۷۶ مسابقه؛ ۷۵ درصد پیروزی و ۲.۳۶ امتیاز
مقطع دوم؛ ژوئن ۲۰۲۱ تا امروز
۱۳۴ مسابقه؛ ۶۹ درصد پیروزی و ۲.۲۵ امتیاز
سرمربی ایتالیایی تابستان ۲۰۱۳ جایگزین مورینیو شد و به حسرت طولانی مادریدیها برای دهمین قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا پایان داد. کارلتو فصل بعد با وجود ثبت ۲۲ پیروزی متوالی، ۱۱۸ گل زده و ۹۲ امتیاز موفق به فتح لالیگا نشد و باشگاه او را برکنار کرد. آنچلوتی در سال ۲۰۲۱ از اورتون به رئال مادرید برگشت و دورهای موفقتر را با ۲ قهرمانی لیگ قهرمانان، ۲ قهرمانی لالیگا و یک جام حذفی تجربه کرد. او حالا با ۱۵ جام پرافتخارترین سرمربی تاریخ باشگاه به شمار میرود اما تا چه زمانی روی نیمکت باقی خواهد ماند؟
زینالدین زیدان - رئال مادرید
مقطع اول؛ ژانویه ۲۰۱۶ تا می ۲۰۱۸
۹۶ مسابقه؛ ۷۰.۸ درصد پیروزی و ۲.۳۱ امتیاز
مقطع دوم؛ مارس ۲۰۱۹ تا می ۲۰۲۱
۸۷ مسابقه؛ ۶۴.۴ درصد پیروزی و ۲.۱۶ امتیاز
زیدان در روزی که جانشین رافا بنیتس شد، سابقه کار به عنوان بازیکن، ناظر، مدیر ورزشی، کمکمربی و سرمربی تیم دوم رئال مادرید را در کارنامه داشت. او در عرض ۲ و نیم فصل ۳ قهرمانی لیگ قهرمانان، یک لالیگا و ۵ جام دیگر را به دست آورد و بعد از شکست لیورپول در فینال کیف، با درخواست تغییر استعفا داد. بعد از ناکامی لوپتگی و سولاری، او تنها ۱۰ ماه بعد به روی نیمکت برگشت و این بار قبل از استعفا تنها یک لالیگا و یک سوپرجام اسپانیا به دست آورد.
ماسیمیلیانو آلگری - یوونتوس
مقطع اول؛ ژوئیه ۲۰۱۴ تا ژوئن ۲۰۱۹
۱۹۰ مسابقه؛ ۷۴.۷ درصد پیروزی و ۲.۳۹ امتیاز
مقطع دوم؛ می ۲۰۲۱ تا می ۲۰۲۴
۱۱۲ مسابقه؛ ۵۳.۶ درصد پیروزی و ۱.۸۷ امتیاز
آلگری قهرمان ۳باره سریآ را از آنتونیو کونته تحویل گرفت و ضمن فتح اسکودتو در هر ۵ فصل حضور خود در یوونتوس به نخستین سرمربی فاتح ۴ دوگانه داخلی متوالی در تاریخ فوتبال ایتالیا تبدیل شد؛ هرچند ۲ فینال اروپایی را به رئال مادرید و بارسلونا باخت. نوار قهرمانیهای متوالی بیانکونری سال ۲۰۱۹ زیر نظر پیرلو پایان یافت و آلگری به باشگاه برگشت. این بار خبری از افتخارات پیشین نبود و او از جایگاه چهارم جدول ردهبندی بالاتر نرفت. قهرمانی جام حذفی پایان شیرینی به شمار نمیرفت چون آلگری به دلیل «رفتارهای غیرحرفهای» و مصاحبه علیه سران باشگاه بعد از آن مسابقه از سمت خود کنار رفت.
کنی دالگلیش - لیورپول
مقطع اول؛ می ۱۹۸۵ تا فوریه ۱۹۹۱
۲۲۴ مسابقه؛ ۶۰.۷ درصد پیروزی و ۲.۰۷ امتیاز
مقطع دوم؛ ژانویه ۲۰۱۱ تا می ۲۰۱۲
۵۶ مسابقه؛ ۴۲.۹ درصد پیروزی و ۱.۵۲ امتیاز
اسطوره سرخها در نخستین فصل حضور خود به عنوان مربی-بازیکن فاتح اولین دوگانه لیورپول در لیگ و جام حذفی شد و علاوه بر ۲ قهرمانی دیگر در لیگ، چند هفته بعد از فاجعه هیلزبورو، جام حذفی را فتح کرد. او در سال ۱۹۹۵ جام قهرمانی لیگ برتر را در آنفیلد بالای سر برد؛ البته به عنوان سرمربی بلکبرن در آخرین مسابقه فصل. شاهکنی ۲ دهه بعد به لیورپول برگشت اما جز قهرمانی جام اتحادیه دستاوردی نداشت و از سمت خود اخراج شد تا براندن راجرز راهی بندر شود.
کوین کیگان در دهه ۹۰ به عنوان سرمربی اسطورهای نیوکاسل این تیم را به لیگ برتر برگرداند و نسل جدیدی از ستارگان را معرفی کرد. او در فصل ۹۶-۱۹۹۵ اختلاف ۱۲ امتیازی در صدر جدول را مقابل یونایتد فرگوسن از دست داد اما مقطع دوم حضورش در جمع کلاغها تلختر بود و بعد از تنها ۹ ماه و با میانگین ۱.۱ امتیاز در هر مسابقه پایان یافت؛ «همهچیز با آنچه در بروشور نوشته شده بود، فرق داشت.»
دیوید مویس در سال ۲۰۱۷ در وستهام جایگزین اسلوان بیلیچ شد اما قراردادش را تمدید نکردند. او ۲ سال بعد به لندن برگشت و چکشها را به قهرمانی لیگ کنفرانس اروپا (نخستین جام باشگاه در ۴۳ سال اخیر) رساند.
مقطع نخست و ۴ ساله حضور روی هاجسون در کریستالپالاس عقابها را به پای ثابت میانههای جدول لیگ تبدیل کرد اما مقطع دوم او در فاصله ۵ امتیازی منطقه سقوط به پایان رسید. دوره نخست سرمربیگری تونی پولیس در استوکسیتی با ناکامی و اخراج پایان یافت. او برگشت و ضمن صعود به فینال جام حذفی، برای ۵ فصل متوالی هرگز در جایگاه پایینتر از چهاردهم جدول قرار نگرفت. هری ردنپ پیش از استعفا در سال ۲۰۰۴ افتخاری جز قهرمانی سطح دوم لیگ انگلیس به همراه پورتسموث نداشت. او برگشت و با قهرمانی جام حذفی ۲۰۰۸، نشان افتخار شهر را دریافت کرد.
نیل وارناک در سال ۱۹۹۵ هادرزفیلد را به سطح دوم رساند و سال ۲۰۲۳ در ۷۴ سالگی مانع از سقوط تریرها از این سطح شد. کلودیو رانیری به عنوان هوادار دیرینه رم در سال ۲۰۰۹ تنها ۲ امتیاز عقبتر از اینترِ فاتح سهگانه در لیگ به مقام دوم رسید او سال ۲۰۱۹ با هدف صعود به لیگ قهرمانان به رم برگشت و در جایگاه پنجم به کار خود خاتمه داد و حالا سومین دوره حضور روی نیمکت جالوروسی را میگذراند.
