نبرد درون یک شهر؛ پایتخت اسپانیا منتظر آتشبازی
به گزارش فوتبال 360، آنها که مشق جنگ و آداب رزم میدانند، متوجهند جنگ در میدان نبردی از پیش تعیین شده در مرز یا در هر کجایی بیرون یا در حاشیه یک سرزمین با نبرد درون یک شهر فرقهای بسیاری دارد. آنها با یکدیگر از خواب بیدار میشوند، یک ساعت مشترک دارند، غروب و طلوع خورشید را در کنار هم نظاره میکنند و این در حالی است که از نوشیدن جرعههای سرشار از منازعه و نبرد با هم سیراب هم نمیشوند. کوچههای مادرید در حال شلوغتر شدن است. نوجوانان، 2 تیم میشوند و در زمینها در قامت رئال و اتلتیکو به رقابت میپردازند. تبلیغات همه پیرامون بازی بزرگ این شهر است. فوتبال مثل یک ابر بارنده بر پایتخت سرزمین پر از شور و گرمای اندلس سایه انداخته و ریز و درشت تکاپوی آن را خیس باران مستطیل سبز میکند. همه چیز در این شهر مثل فینال لیگ قهرمانان در سال 2014، مثل دیدار پایانی جام حذفی در 1992، مانند یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان در 2015 و شبیه به فینالی دیگر در همان آوردگاه در 2016، رنگ و بو و طعم و حلاوت و جزئیات فوتبالی گرفته. فوتبال و لیگ قهرمانان، میهمان مادرید هستند و پایتخت اسپانیا، میزبان یک جنگ درون شهری! به قول سینماگران و اهالی پرده نقرهای؛ خون به پا خواهد شد
قانون جذب
اگر ارائهکننده یکی از همایشهای این روزها درباره قانون جذب و این قبیل سوژهها را سراغ دارید، او را برای به زحمت نیفتادن در پیدا کردن مصداق به سمت داربی شهر مادرید هدایت کنید. آنها یکدیگر را جذب میکنند. نگاه کنید به تعداد برخوردهای 2 تیم در لیگ قهرمانان اروپا. گویا اینجا را هم میخواهند مثل لالیگا میدان رویارویی یکدیگر کنند. رئال و اتلتیکو را نمیتوانیم با عنوان نفرت نسبت به یکدیگر به شمار بیاوریم. دشمنی وجود دارد اما نفرت، آنگونه که منجر به منازعات بیرون از گود فوتبال شود و این دعواها را به خون و خونریزی بکشاند در این نبرد دیده نمیشود. اسمش را هر چه میخواهید بگذارید. نفرت معتدل، دشمنی قانونمند، جنگ مرزبندی شده و هر چیز دیگری که به فاصله عاطفی 2 تیم شهر مادرید میآید را برای این رویارویی استفاده کنید. گاهی 2 طرف یک نفرت، نبرد یا جنگ با یکدیگر را به سوی هم میکشند. علاقهای نیست اما رئال مادرید باید به اضافه بازیهایش در لالیگا، هرازگاهی و به تعداد دفعات بالا، مدعی دیگر این شهر را ببیند و با اتلتیکومادرید دیدار کند.
تقابل اندیشهها
رئال را صاحب هویتی بزرگ و یک مدعی همیشگی برای قهرمانی هر عنوانی میشناسیم که در آن حضور دارند. رئال هرگز در یک رویکرد تاکتیکی یا یک شگرد فنی خلاصه نمیشود. هر چه به صلاح قهرمانی آنها باشد، همان را برمیگزینند، خواه حمله بیرحمانه باشد و خواه دفاع و سیاست در اداره بازی! رئالیها بر اساس موقعیتهای گوناگون تغییر استراتژی میدهند و این فصل از داستان با روی کار آمدن کارلتوی باتجربه و اضافه شدن مهرههای هجومی، رویکردی هجومی و رو به جلو را تداعی میکند. این دقیقا در نقطه مقابل تیمی است که با انتخاب، اعتماد و ثابت بخشیدن به دیگو سیمئونه، پذیرفته باید اینگونه فوتبال بازی کند؛ دفاعی و چشم به ضد حملات! اتلیکو مادرید و سیمئونه از نظر رویکرد فنی و تاکتیکی و اندیشهها، دقیقا در نقطه مقابل رئال مادرید و آنچلوتی میایستند. بنابراین جنگ درون شهری مادرید پیچیدهتر و از لحاظ برانداز کردن عیار هر کدام از تئوریها حاضر در میدان، مهمتر هم جلوه میکند. نبردی با جنس تقابل اندیشهها از بنیادیترین ویژگیهای یک اندیشه فوتبالی منتظر لیگ قهرمانان است.
جنگ درون شهری
در نبردهای بین مرزها معمولا تعداد نیروها، ارزش فنی آنها و عواملی نظیر این میتواند زمینهساز درباره نتیجه جدال باشد. در جنگهای درون شهری اما صحبت از فراست و هوش و موقعیتشناسی و دریافتن لحظههاست. لحظهای کافی بود تا راموس به پرواز در بیاید و زیباترین رویاهای اتلتیکو مادرید را به تجسم واقعی کابوسها تبدیل کند. لحظهای کافی است برای هر یک از ستارههای 2 تیم که قدر ثانیهها را بدانند و این جدال را به سود تیمشان به پایان برسانند. جنگ درون شهری مادرید به لطف پرچم صلح همواره پایدار فوتبال، بدون خون و خونریزی برگزار میشود و هیجانها، فریادها، زیباییها، داستانها، نبردها، حساسیتها و همه چیز فوتبال به عنوان یک پدیده فراگیر بشری را در خود میگنجاند. این یک فینال است؛ یک تندیس از بزرگترین بازیهای تاریخ مستطیل سبز. در یک شهر جمع شده و میخواهد فرمت جدید لیگ قهرمانان اروپا را هم در اولین فصل برپاییاش غرق لذت و آندورفین و دوپامین و آدرنالین کند.
*حسین سعیدی نیکو
