مشکل منچستریونایتد سیستم آموریم نیست؛ معضل انتخاب نفرات اشتباه

به گزارش فوتبال 360، چندین دیدگاه برای نتیجه نگرفتن تیم آموریم وجود دارد؛ مشکل ساختار باشگاه، بازیکنان فعلی تیم، نبودن سنگربانی مطمئن، نوع چینش مربی، نبودن ذهنیت برنده و چندین نگاه دیگر که شاید همگی تا حدودی بتوانند درست باشند اما اگر به اتفاقات بازی‌های منچستریونایتد کمی بیش‌تر نگاه کنیم، شاید بتوانیم بگوییم مشکل از سیستم 1-2-4-3 آموریم نیست. بازیکنان در جای درستی قرار ندارند.

منچسترِ آموریم پس از 4 بازی

وقتی به منچستریونایتد نگاه می‌کنیم، یک چرخه از رویدادها و لغزش‌های تکراری را می‌بینیم. آموریم و بازیکنان یونایتد اشتباهاتی را تکرار می‌کنند که جلوگیری از آن‌ها بسیار ساده است. هرچند گفتن چنین حرفی پس از باخت 3 بر صفر شیاطین مقابل سیتیزن‌ها عجیب است اما وقتی روند 4 دیدار منچستریونایتد را مشاهده می‌کنیم، مشخصا پیشرفت‌های فراوانی کرده‌اند. شاید بسیاری از ما طرفدار سیستم 1-2-4-3 آموریم نباشیم اما آن‌ها امروز بسیار منسجم‌تر از روز اول با این سیستم کار می‌کنند. در حمله، دفاع و در بخش انتقال توپ و یا فاصله بین خطوط، بهتر شده‌اند. با این حال باخت‌ها به شکل بسیار احمقانه‌ای رخ می‌دهد. اشتباهات فردی بازیکنان باعث می‌شود گل دریافت کنند و امتیاز از دست بدهند در نتیجه باز هم سیستم مربی مورد انتقاد قرار می‌گیرد.

امروز وقتی به برخی از گل‌های دریافتی و تعیین‌کننده نگاه می‌کنیم، ایراد ماجرا را درمی‌یابیم. بسیاری از مشکلات تیم به سیستم روبن آموریم مربوط نیست. او بازیکنان نامناسبی را در پست‌های مهمی قرار می‌دهد و با کمی تغییر در جایگاه بازیکنان، می‌توان نتایج دیگری را با همین سیستم 1-2-4-3 مشاهده کرد.

حرکت ساده فودن و تغییر بزرگ بازی!

در نیمه اول مقابل سیتی، تیم آموریم عملکرد بسیار خوبی از خود نشان داد. آن‌ها 4 یا 5 بار توپ را در زمین سیتی از حریف پس گرفتند و با کمی دقت می‌توانستند ضدحملات خوبی را شکل داده و گل‌ به ثمر برسانند اما با بی‌دقتی این موقعیت‌ها از دست رفت. تیم آموریم با 2 هافبک باید مقابل تیم‌هایی با 3 هافبک بازی کند. در اتحاد و حتی مقابل آرسنال ما دیدیم این اتفاق رخ نداده بود. در بازی مقابل سیتی، عقب آمدن امبومو و دیالو باعث ایجاد برتری عددی شده بود و ما می‌دیدیم اوگارته و فرناندس آزادی عمل بیش‌تری هم به دست آورده بودند. 2 هافبک آموریم از پشت‌سر با حضور مدافعان در نزدیکی خود پشتیبان‌های مطمئنی داشتند و هرگز مقابل 3 هافبک حریف کار سختی در پیش نداشتند. در واقع منچسترسیتی در نیمه اول نه می‌توانست از پشت دفاع یونایتد استفاده کند و نه اینکه در خط هافبک میدانداری به سبک گذشته داشته باشد.

مشکل منچستریونایتد در واقع هرگز از سیستم نبود و فقط برونو را می‌توان نقطه آغاز یک دومینو دانست. برونو بهترین هافبک تیم آموریم است و در این شکی نیست اما او یک هافبک شماره 10 نام دارد و توانایی او در جلوی زمین بیش‌تر دیده می‌شود.  می‌تواند ارسال‌های بلند داشته باشد، موقعیت بسازد و بسیاری از نیازهای را برآورده سازد. نداشتن هوش دفاعی، سیتیزن‌ها را به گل اول رساند.

اگر لوک شاو در آن لحظه بهتر عمل می‌کرد، هرگز گل سیتیزن‌ها را نمی‌دیدیم اما شروع این اشتباهات از برونو آغاز شد. فودن آزاد ماند چون فرناندس و هوشش در جریان بازی حضور نداشتند. او در زمان ارسال، فقط توپ را مشاهده می‌کند. همه می‌دانیم برونو تنبل نیست و دوندگی او مثال‌زدنی بوده و هست. در همان لحظه هم دوباره خود را به موقعیت رساند،اما دیگر دیر شده بود. قابل درک است فرناندس را برای قابلیت‌های تهاجمی در آن پست قرار دهید اما ندیدن این ضعف‌های او مستقیما به انتخاب اشتباه مربی باز می‌گردد و یک تغییر کوچک می‌تواند شرایط را زیر و رو کند.

فقط نقش فرناندس اشتباه است؟

قطعا نه! شاو در سیستم بازی دفاع 3 نفره بازی کرده اما او یک دفاع کناری در سیستم 4 دفاعه است و در بیش‌تر بازی‌ها با سیستم 3 دفاعه به عنوان بال دفاعی چپ به میدان رفته. در واقع سخت است از یک دفاع کناری توقع بازی در دفاع مرکزی داشته باشید؛ آن هم بازیکنی که هنوز ظاهرا آماده نیست و ترس از مصدومیت باعث می‌شود دست به عصا بازی کند. او مشخصا در آن پست راحت نیست و نمی‌تواند آزادانه بازی خود را انجام دهد. شاو روی گل اول و گل دوم تاثیرگذار بود اما می‌توانیم درک کنیم در گل اول ترس از تکل و دادن پنالتی در ذهنش کاملا نقش بسته. اگر  کنار محوطه بود قطعا تکل و کارت را به جان می‌خرید. در صحنه دوم هم او نه توان مقابله با هالند را دارد و نه در جایگاه اصلی خود حضور دارد، پس باز هم می‌توان به مربی و اشتباه در جایی که از بازیکن استفاده می‌کند، اشاره داشت.

آینده چه می‌شود؟

اگر بازی با منچسترسیتی و دریافت 3 گل را کنار بگذاریم، اوضاع در واقع بد نیست و حتی با اینکه این بازیکنان در نقاط اصلی به بازی گرفته نمی‌شوند، تیم توانایی بردن بازی‌ها را دارد. آن‌ها برنلی را بردند و می‌توانستند با گل‌های بیش‌تری هم این کار را انجام دهند. در مقابل فولام هم شاید یونایتد باید 4 بر یک یا 5 بر یک پیروز می‌شد. بازی مقابل آرسنال هم یونایتدی‌ها بسیار خوب بازی کردند و می‌توانستند برد یا تساوی کسب کنند. در واقع شرایط یونایتد بحرانی نیست و فقط چند تغییر کوچک تیم آموریم را به تیمی قدرتمند در لیگ تبدیل می‌کند.