مروری بر 1375 روز حکومت درویش در پرسپولیس؛ پایان صدارت رفیقِ سلطان بر تاج و تخت!
به گزارش فوتبال 360، روز ۲۲ دی ماه ۱۴۰۰ بود که رضا درویش در قامت جانشین مجید صدری به عنوان مدیرعامل پرسپولیس انتخاب شد. در آن مقطع فضای هواداری چندان به حضور درویش روی خوش نشان نداد و استعفای یحیی گلمحمدی که بلافاصله پس از این انتخاب اتفاق افتاد، کار را برای مدیرعامل جدید پرسپولیس سختتر هم کرد. در این شرایط اینکه رضا درویش بتواند پس از امیر عابدینی باثباتترین مدیرعامل تاریخ باشگاه پرسپولیس شود و البته در 25 دوره لیگ برتر بیشترین زمان را برای مدیریت سرخپوشان در اختیار داشته باشد، قابل پیشبینی نبود.
درویش که با مدیریت باشگاه سایپا به اهالی فوتبال معرفی شده بود، رفتهرفته جای پای خود را محکم کرد و وقتی هواداران پرسپولیس، چیزی حدود 4 سال پس از انتصاب درویش، خبر استعفای او را بعد از شکست تیم محبوبشان مقابل خیبر خرمآباد در چارچوب هفته هفتم رقابتهای لیگ برتر شنیدند، باورشان نمیشد. آنها تصور میکردند باز هم با استعفایی صوری سروکار دارند که پس از چند روز با مخالفت هیاتمدیره مواجه میشود.
با این حال اینبار اعضای هیاتمدیره خیلی زودتر از حد تصور و بدون اینکه حتی تشکیل جلسه بدهند، با درخواست استعفای مدیرعامل باشگاه موافقت کردند و در ادامه اظهارات پیمان حدادی که پس از رضا درویش به عنوان سرپرست مدیرعاملی باشگاه انتخاب شده، مشخص کرد که آخرین استعفای درویش به نوعی یک استعفای تحمیل شده بوده است.
در ادامه این گزارش به بررسی عملکرد رضا درویش در 3 زمینه قابل توجه پرداخته شده است.
مربیان پرسپولیس در دوران درویش
زمانی که رضا درویش به عنوان مدیرعامل جدید پرسپولیس انتخاب شد، هدایت سرخپوشان برعهده یحیی گلمحمدی بود و او توانسته بود افتخارات قابل توجهی رقم بزند که 2 قهرمانی لیگ برتر و رسیدن به فینال آسیا مهمترینشان بود. درویش اما از همان ابتدا اختلافات زیادی با یحیی گلمحمدی داشت و سرانجام فاصله دیدگاه این دو چهره تاثیرگذار در پرسپولیس به حدی زیاد شد که سرمربی این روزهای فولاد خوزستان پس از حضور در آخرین بازی نیمفصل اول لیگ بیستوسوم مقابل مس در رفسنجان که با تساوی تمام شد، از سمت خود کنارهگیری کرد.
هواداران پرسپولیس فکر میکردند این استعفای یحیی گلمحمدی هم که چند مرتبه برای زیرفشار بردن رضا درویش تهدید به کنارهگیری کرده بود، صوری است و حتی در فضای مجازی سوژه شد اما دیگر خبری از بازگشت نبود. سرمربی بعدی پرسپولیس پس از یحیی گلمحمدی دستیار او یعنی اوسمار ویرا بود که به شکلی دراماتیک موفق به قهرمان کردن سرخپوشان شد تا فشارها از روی رضا درویش پس از استعفای یحیی گلمحمدی برداشته شود.
خوان کارلوس گاریدو، کریم باقری، اسماعیل کارتال و درنهایت وحید هاشمیان مربیان دیگر پرسپولیس بودند که رضا درویش امیدوار بود به مانند ریسکی که برای اوسمار ویرا کرده بود و جواب داد، حضور این مربیان هم کارساز بشود. با این حال اوضاع پرسپولیس با انتخابهای رضا درویش روز به روز بدتر شد تا جایی که قمار او روی وحید هاشمیان باعث شد او چارهای جز استعفا نداشته باشد.

عملکرد نقلوانتقالاتی پرسپولیس در دوران رضا درویش
رضا درویش نزدیک به 4 سال روی صندلی مدیریت پرسپولیس حضور داشت و بیش از آنکه عملکرد او در فرآیند انتخاب سرمربیان تیم زیر سوال میرود، تصمیمات او در نقلوانتقالات محل بحث هواداران پرسپولیس است. البته درویش در همان ابتدای ورودش به پرسپولیس چند خرید و تمدید موفق داشت و در فصل قهرمانی پرسپولیس (لیگ بیستودوم) با یحیی گل محمدی خریدهای فوق العادهای انجام داد و بازیکنانی نظیر مرتضی پورعلی گنجی، گیورگی گولسیانی، علیرضا بیرانوند، یورگن لوکادیا و دانیال اسماعیلیفر را جذب کرد. همچنین باید به تمدید با مهدی ترابی اشاره کرد که نقش مهمی در 2 قهرمانی پیاپی پرسپولیس با یحیی گلمحمدی و اوسمار ویرا در لیگهای 22 و 23 داشت. در پنجره زمستانی لیگ بیستوسوم هم با اضافه شدن بازیکنانی نظیر عبدالکریم حسن، اوستون اورونوف و عیسی آلکثیر بود که اوسمار موفق به ثبت آن قهرمانی دراماتیک و شیرین برای سرخپوشان شد. خیلیها میگویند درویش منتظر بود تا یحیی برود و بعد بازیکنان تعیینکننده برای پرسپولیس بخرد!
اگر از نکات مثبت عملکرد رضا درویش عبور کنیم، نکات منفی زیادی نیز در تصمیمات این مدیر و همراهانش وجود دارد. شاید یکی از اشتباهات بزرگ رضا درویش سرشاخ شدن با یحیی گلمحمدی بود که سبب شد او جایگاه و صندلیای که نشان داد علاقه زیادی به آن دارد را به مخاطره بیندازد. در ادامه او در پنجره تابستانی لیگ بیستوسوم به قانون سقف قراردادها پایبند ماند و اجازه داد نفراتی مانند عیسی آلکثیر از اردوی سرخپوشان جدا شوند. عجیب اینکه این مدیرعامل و مشاورانش در پنجره تابستانی لیگ بیستوچهارم هم همین مسیر را رفتند و اینبار مهدی ترابی، علیرضا بیرانوند و دانیال اسماعیلیفر از اردوی سرخپوشان جدا شدند و به تراکتور رفتند که تاثیر زیادی در قهرمانی این تیم داشتند.
در واقع درویش به راحتی اجازه جدایی این 3 بازیکن را صادر کرد و رقیب پرسپولیس تقویت شد. همین اتفاق درباره اوسمار هم رخ داد و درویش نتوانست این مربی را پس از قهرمانی حفظ کند. در ادامه او مبلغ زیادی برای خوان کارلوس گاریدو و به ویژه اسماعیل کارتال هزینه کرد تا اشتباهات خود در تابستان را جبران کند که موفق نشد.
ناکامی در لیگ بیستوچهارم سبب شد تا رضا درویش خیلی زود برای حفظ صندلی خود دست به کار شود و در همان روزهای ابتدایی پسا لیگ بیستوچهارم جذب چند بازیکن از جمله پیام نیازمند، رضا شکاری، مجتبی فخریان، تیوی بیفوما و محمدامین کاظمیان نهایی شد. شاید اگر اسماعیل کارتال میماند، شرایط کمی برای رضا درویش بهتر پیش میرفت اما جنگ 12 روزه باعث شد رضا درویش که با خرید ستارههای فصل گذشته، حضورش را تمدید کرده بود، بار دیگر از سوی هواداران مورد انتقاد قرار بگیرد و یک انتخاب پرمخاطره دیگر یعنی وحید هاشمیان منجر به پایان کار او شد.
در مجموع میتوان اینطور گفت که بخش عمدهای از نارضایتی هواداران پرسپولیس به عملکرد و تصمیمات رضا درویش در حوزه نقلوانتقال بازیکنان و مربیان برمیگردد که در این زمینه اتهامات زیادی نظیر خرید خودسر برخی بازیکنان نیز مطرح شده است. به عنوان مثال رضا درویش چند سال به دنبال یک مهاجم ششدانگ بود و با بازیکنان مختلفی قرارداد امضا کرد اما از میان آنها فقط یورگن لوکادیا به کار آمد که او هم نیامده رفت!

افتخارات پرسپولیس در 1375 روز حضور درویش
پرسپولیس در نزدیک به 4 سال مدیریت رضا درویش موفق به کسب 2 قهرمانی لیگ برتر، یک قهرمانی در جام حذفی و یک سوپرجام شد. این افتخارات اما اگر یحیی گلمحمدی در زمان انتخاب رضا درویش در پرسپولیس حضور نداشت، نصف میشد چون سرخپوشان در لیگ بیستودوم بود که زیر نظر یحیی گلمحمدی دوگانه بردند و البته که نمیتوان خیلی اعتبار این موفقیت را به درویش داد.
آنچه برای هواداران پرسپولیس در دوران رضا درویش حائز اهمیت بوده و به آن اشاره میکنند، عملکرد پرسپولیس در مسابقات آسیایی است. درویش با رویای قهرمانی در آسیا به اردوی سرخپوشان آمد اما پرسپولیس در دوران او به تیمی بسیار ضعیف در آسیا تبدیل شد که حتی توان صعود از مرحله گروهی را هم پیدا نکرد. درویش در حالی پرسپولیس را ترک کرد که سرخها حتی در سطح دوم مسابقات آسیایی هم نیستند!
پس از ناکامی پرسپولیس در لیگ بیستوچهارم که قهرمانی را به تراکتور داد و نایبقهرمانی را به سپاهان، درویش به سختی صندلی خود را حفظ کرد. او بارها طی دوران حضورش در پرسپولیس از سوی هواداران با شعارهای تندی مواجه شد و حتی گاهی کار به درگیری فیزیکی هم کشیده شد. درنهایت این چهره پس از اینکه آخرین قمارش به نتیجه نرسید و هاشمیان نتوانست نتایج خوبی بگیرد، مجبور به استعفا شد؛ اتفاقی که اگر آن دو قهرمانی عجیب و دراماتیک با یحیی گلمحمدی و اوسمار ویرا رقم نمیخورد، شاید خیلی زودتر هواداران پرسپولیس شاهد جدایی رضا درویش میبودند.

