زخم کاری توپچیها بر پیکر سیمئونه؛ سومین شکست بزرگ در یک سال اخیر
به گزارش فوتبال 360، پیروزی آرسنال نه تنها سنگینترین شکست اروپایی اتلتیکو در سالهای اخیر بود، بلکه پنجمین باخت 4 بر صفر در دوران سیمئونه را رقم زد. این زنجیره تلخ از دورتموند در سال ۲۰۱۸، بایرن مونیخ در ۲۰۲۰، بنفیکا در ۲۰۲۴، پاریسنژرمن در ۲۰۲۵ و حالا آرسنال بیش از یک آمار است؛ نشانهای از فرسودگی فلسفهای که ال چولو را به نماد مقاومت بدل کرد! در یک سال گذشته، 3 شکست پرگل مقابل بنفیکا، پاریسنژرمن و آرسنال، اتلتیکو را به تیمی آسیبپذیر تبدیل کرده و تیم مادریدی دیگر نمیتواند با دیوار دفاعیاش رقبا را خفه کند. آیا این پایان دوران سیمئونه است؟
شروع افت از فصل گذشته
فصل برای اتلتیکو، همچون یک طوفان آرام، با وعدههای بزرگ آغاز شد. سیمئونه، تابستان با جذب خولیان آلوارس، الکساندر سورلوث، گلگر و لونورمان تمام خطوط تیمش را تقویت کرده و به دنبال جاخ طلبی در اروپا بود اما واقعیت تلختر به نظر میرسید. شکست مقابل بنفیکا در لیسبون، زنگ خطر جدی نام داشت. اتلتیکو در لالیگا تنها 7 گل خورده بود و در اروپا 8 گل در 3 بازی پذیرفت رکورد منفی، سیمئونه را به دردسر انداخت. سپس در جام جهانی باشگاهها پاریس سلطه خود را نشان داد و با 4 گل اتلتی را درهم شکست و نشان داد اتلتیکو در برابر حملات برقآسا، بیدفاع است. امیدگل اتلتیکو مادرید در این 2 شکست بزرگ کمتر از یک ثبت شد و نشان دهنده عدم کارایی ایدههای هجومی دیگو سیمئونه بود.
پایان یک فلسفه؟
اوج این بحران، دیشب مقابل آرسنال رخ داد. توپچیها با حفظ کلینشیت خانگی در لیگ قهرمانان در ۱۴ دقیقه نیمه دوم 4 گل زدند؛ ترکیبی از ضربات ایستگاهی مرگبار و ضدحملات سریع. سیمئونه با تعویضهای دیرهنگام، نتوانست واکنش نشان دهد؛ آلوارس و سورلوث قرار بود خط حمله را احیا کنند اما در جریان بازی ناپدید شدند.
این آمارها، در بستری از فشارهای داخلی، معنا پیدا میکنند. سیمئونه از سال ۲۰۱۱ با 2 قهرمانی لالیگا، دو لیگ اروپا و دو سوپر جام اروپا، اتلتیکو را از بحران نجات داد و حالا فلسفهاش را قدیمی میخوانند. دفاع فشرده، زمانی رئال و بارسا را به زانو درآورد اما برابر تیمهای مدرن مانند آرسنال آرتتا فروپاشیده. در فصول جاری، اتلتیکو تنها ۲۱ پیروزی در ۵۰ بازی اخیر اروپایی داشته و درصد پیروزیاش به ۴۲ درصد سقوط کرده. مدیران باشگاه با ورود کارلوس بوکررو به عنوان مدیر ورزشی، به فکر دوران «پساچولو» افتادهاند. شایعاتی از مذاکرات با فیلیپه لوئیس یا حتی فرناندو تورس، نشاندهنده انتقال آرام به سبکی مدرنتر است. سیمئونه با قراردادی تا 2027میگوید مسئولیت کامل با من است اما خستگی پس از ۷۰۰ بازی، واضح به نظر میرسد.
تحلیل این شکستها، بدون بررسی میراث سیمئونه ناقص میماند. او اتلتیکو را از رتبههای پایین به مدعی اروپا بدل کرد. فینالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ مقابل رئال، نماد مبارزهجوییاش بودند اما یک سال اخیر، با 3 باخت 4 بر صفر، نشان میدهد چرخه تکامل متوقف شده.
این 3 شکست دردناک، بیش از نتایج، سؤالی فلسفی مطرح میکنند؛ آیا دیوار سیمئونه میایستد یا زمان نوسازی رسیده؟ ال چولو تواضعش را حفظ کرد اما فشارها به وضوح بیشتر شده است.
