در نکوهش عملکرد بهترین سرمربی سال آسیا؛ با بال بسته به دنبال پرواز؟
به گزارش فوتبال 360، خاتون در قامت تنها نماینده فوتبال زنان ایران نتوانست سناریوی موفق فصل گذشته را تکرار کند و دوباره خودش را به جمع 8 تیم برتر قاره برساند؛ بهطوریکه این تیم در همان مرحله گروهی از گردونه رقابتها کنار رفت و پایینتر از همه رقبا در رتبه چهارم قرار گرفت. مقایسه عملکرد خاتونِ فصل پیش با تیمی که در فصل جدید به میدان رفت، کلکسیونی از اشتباهات فنی، نفری و ساختاری را عیان میکند اما بیشک در این بین بیش از هر کسی، انگشت اتهام به سوی مرضیه جعفری دراز است.
جعفری سال گذشته خاتون را در شرایطی تا جمع 8 تیم برتر قاره برد که تیم ملی را هم مسافر جام ملتها کرد و با تکیه بر این 2 دستاورد تاریخی، بهترین سرمربی سال فوتبال زنان آسیا شد. همانقدر که در روزهای موفقیت، جعفری سزاوار تشویق و تحسین است، بیشک همانقدر هم باید در روزهای ناکامی مورد نکوهش قرار گیرد؛ بهویژه درباره خاتون بم، تیمی که صفر تا صد بنیان آن با مرضیه جعفری بوده و بیشک این سرمربی باتجربه بیش از هر کسی میتواند پاسخگو باشد.
لیست وصلهپینهشده!
جعفری در این سالها همواره سعی کرده با یک اصل ویژه کارش را پیش ببرد؛ بهطوریکه همواره همکاری با 12-11 بازیکن باتجربه و باکیفیت را به شلوغتر شدن لیست تیمش با حضور بازیکنان حتی متوسط ترجیح داده و همین مسئله باعث شده تا خاتون همواره با لیستهای وصلهپینهشده در مسابقات داخلی و البته آسیایی شرکت کند. فقدان بازیکن کافی در تورنمنت اخیر به وضوح نمایان بود و عدم حضور ستارهای مثل نگین زندی که رباط صلیبیاش آسیبدیده، بیش از پیش به چشم آمد، یا زهرا قنبری که در پنجره تابستانه از خاتون جدا شد و جایگزین مناسبی برای او جذب نشد!
یک مرضیه جعفری و یک تیم!
مرضیه جعفری مقابل یک رویه متداول همیشه مقاومت کرده؛ داشتن دستیار! او در این سالها همواره به سانِ یک ارتش تکنفره کارش را پیش برده و از امور مدیریتی تا مباحث فنی را خودش در خاتون پیش برده که مشخصاً چنین وضعیتی روی خروجی کارش اثر منفی میگذارد و این اثر منفی در ووهان و در مرحله گروهی لیگ قهرمانان زنان آسیا به وضوح به چشم آمد. شاید بهتر باشد جعفری قید و بندی برای تیمش تعریف کند و ساختار حرفهای چینش کند تا وضعیت اسفناک فعلی پایان پذیرد.
با یک باخت، بهار پاییز نشد اما ...
مرضیه جعفری با یک تورنمنت، بهترین سرمربی ایران و البته آسیا نشده که بخواهد با یک تورنمنت این عنوان را پَس بدهد. مشخصاً او همچنان چهره تراز اولی در فوتبال زنان است اما به وضوح صدای شکستن استخوانهایش تیمش به گوش میرسد، تیمی که دیگر نایِ جنگیدن با حداقل نفرات را ندارد و به اکسیر دانش مضاعفِ مرضیه جعفری نیاز دارد و اگر جعفری نخواهد این صدا را بشنود، با توجه به رشد و تعالی فوتبال زنان در عرصه باشگاهی ایران، شاید کمکم بحران آسیایی به مسابقات داخلی کشیده شود و تاج از سر پُرافتخارترین تیم ایران بیفتد!
با بال بسته نمیشود پرواز کرد!
خاتون در حالی در لیگ قهرمانان زنان آسیا کارش را پیش برد که مجموعهای از مشکلات فنی، ساختاری و مدیریتی یقهاش را گرفت و نگذاشت به مرحله حذفی برسد. در این بین، نقش مرضیه جعفری پررنگتر از همه اعضای تیمش بود؛ البته که نمیشود ضعف فنی بازیکنان و بهویژه اشتباهات مهلک دروازهبان تیم را نادیده گرفت اما برای مثال همین دروازهبان هم با اصرار ویژه جعفری به خاتون پیوست! آنچه پُر واضح است اینکه خاتون با بالی بسته به دنبال پرواز در آسمان تیمهای آسیایی بود، رویایی غیرممکن و حالا چه خوب نماینده ایران از فاجعه رخداده در ووهان درست عبرت گرفته باشد و در مسیر بازگشت ققنوسوار به جمع تیمهای برتر قاره قدم بردارد.
