مرغِ سرگردان در حوالی دام؛ حضور فرانک در تاتنهام از ابتدا اشتباه بود؟

به گزارش فوتبال 360، تاتنهام سرانجام توماس فرانک را اخراج کرد؛ پس از سقوط آزاد به نزدیکی منطقه سقوط در پی کسب نتایجی فاجعه‌بار. با این حال، نشانه‌های پایان مسیر فرانک در جمع «اسپرز» از ماه‌ها قبل آشکار شده بود. با توجه به نتایج بسیار ضعیف، فضای مسموم حاکم بر ورزشگاه تاتنهام و چهره کاملاً درمانده بازیکنان، اخراج فرانک در صبح چهارشنبه نباید چندان غافلگیرکننده می‌نمود.
به‌دنبال نمایش اسفبار سه‌شنبه‌شب همزمان با شکست مقابل نیوکاسل، مدیران تاتنهام سرانجام صبر خود را در قبال مردی که ضعیف‌ترین درصد پیروزی در تاریخ حضور باشگاه در لیگ برتر را ثبت کرده از دست دادند. مدیران باشگاه قبلا قاطعانه اعلام کرده بودند این دوره دشوار را تحمل و برای آینده بلندمدت به فرانک اعتماد می‌کنند و  از او حمایت خواهند کرد.
به نظر می‌رسید رویکرد مدیران جدید برخلاف رفتار مدیریت قبلی تاتنهام به رهبری دنیل لوی باشد. لوی بیش از حد در اخراج و استخدام مربیان عجول بود. باشگاه به ثبات و استمرار نیاز داشت تا آینده‌ای پایدار بسازد؛ آینده‌ای که بیش از دوره‌های ناکامی پس از جدایی مائوریسیو پوچتینو در سال 2019 دوام داشته باشد. 

این نگاه کوتاه‌مدت نبود اما...

نگاه کوتاه‌مدت با ژوزه مورینیو و آنتونیو کونته راه به جایی نبرد. پس از اخراج آنژ پوستکوگلو هم مسیر تیم راه به جایی نداشت. شاید فرانک روزی می‌توانست شرایط را تغییر داده و موفقیتی پایدار برای تاتنهام رقم بزند. تا حد ممکن به او فرصت داده شد شایستگی‌اش را به اثبات برساند و حتی بسیاری را متقاعد کرد با وجود کسب نتایج ضعیف تاریخی، همچنان از او حمایت کنند. اکنون اما حتی مدیران «اسپرز» هم پذیرفته‌اند که در این انتخاب اشتباه کرده‌اند.
باورکردنی نیست اما با توجه به جایگاه فعلی باشگاه و دوران نه‌چندان موفق ابتدایی‌اش در لیگ برتر، فرانک بدترین دوره تاریخ تاتنهام در این رقابت‌ها را رقم زد. او  پایین‌ترین میانگین امتیاز در هر بازی (1.12) و کم‌ترین درصد پیروزی (26.9 درصد) را در میان تمام مربیانی که حداقل در ۵ بازی لیگ برتری تیم را هدایت کرده‌اند به ثبت رسانده.

سقوط آزاد پس از فینال لیگ قهرمانان

کافی است به فهرست نام‌هایی با آمار بدتر از او نگاه کنید؛ هیچ‌کدام متعلق به دوران مدرن باشگاه نیستند! حتی پوستکوگلو هم در این فهرست دیده نمی‌شود. این، سقوطی تکان‌دهنده پای ثابت و فینالیست سابق لیگ قهرمانان اروپا بود.
فرانک پس از بر جای گذاشتن کارنامه‌ای درخشان در برنتفورد به تاتنهام آمد تا خط دفاعی متزلزل دوران پوستکوگلو را سامان دهد. در تلاش برای انجام این ماموریت، سرمربی دانمارکی تیم را در فاز هجومی تقریباً ناتوان کرد.
تاتنهام این فصل به طور میانگین تنها امیدگل 1.05 در هر بازی ثبت کرده.این آمار فقط از ۳ تیم دیگر، یعنی ساندرلند و ۲ تیم انتهای جدول، برنلی و ولورهمپتون، بهتر بوده. «اسپرز» 36 گل به ثمر رسانده‌ و  تنها ۸ تیم کمتر از آن‌ها گل زده‌اند. بازیکنان تاتنهام بیش از هر تیم دیگری، عملکردی بالاتر از امیدگل خود داشته‌اند (به میزان 8.6 گل).

در بازی تهاجمی اما هیچ پایه پایدار و قابل اتکایی در ترکیب تاتنهام به چشم نمی‌آمد. زیر نظر فرانک، خلق موقعیت به‌صورت منظم وجود نداشت و برنامه مشخصی برای پیش‌روی زمینی و انتقال توپ از عقب به جلو دیده نمی‌شد. ترکیب تیم به‌وضوح توانایی انجام این کار را داشت.
تاتنهام این فصل از نظر پاس‌های پیش‌رونده (پاس‌های موفق در جریان بازی در دوسوم هجومی زمین که توپ را حداقل 25 درصد به دروازه نزدیک‌تر می‌کند) با میانگین 20.1 در هر بازی و پاس‌های خط‌شکن با میانگین 44.5 در هر بازی در رتبه چهاردهم لیگ قرار دارد.
در ترکیب این تیم، تقریباً هیچ تلاشی برای کنترل بازی از طریق مالکیت توپ تحت هدایت فرانک دیده نمی‌شد و «اسپرز» بارها برابر تیم‌هایی با امکانات بسیار کم‌تر، مغلوب شدند.

از ایده‌آلیسم به پرتاب اوت دستی!

با ورود فرانک، برخی هواداران از حضور مربی عمل‌گرا که به اهمیت ضربات ایستگاهی واقف بود، احساس آسودگی کردند؛ به‌ویژه پس از تجربه ایده‌آلیسم پوستکوگلو. از همان ابتدا پرتاب اوت‌های بلند وارد برنامه تیم و تمرینات ویژه‌ای برای ضربات ایستگاهی در نظر گرفته شد.
فرانک تاتنهام را در ضربات ایستگاهی، چه در حمله و چه در دفاع، به تیمی خطرناک تبدیل کرد. آن‌ها این فصل 13 گل از روی کرنر به ثمر رسانده‌اند و پس از آرسنال (14 گل) در رتبه دوم قرار دارند. این آمار شایسته تحسین است اما در نهایت بیش از حد به چنین موقعیت‌هایی وابسته ماندند. 36.1 درصد گل‌های تاتنهام از ضربات ایستگاهی به دست آمده (بیش‌تر از هر تیم دیگری در لیگ برتر). همچنین میانگین امیدگل آن‌ها در جریان بازی (0.69 در هر مسابقه) تنها از ۴ تیم بهتر است.

در نهایت نمایش‌های تیم الهام‌بخش نبود و با افت عملکرد در زمستان و سردرگمی روزافزون فرانک در کنار زمین، صبر هواداران به پایان رسید. نتایج حتی بدتر از سبک بازی به نظر رسیدند. فرانک در 17 بازی پایانی لیگ برتری خود تنها 2 پیروزی کسب کرد و فقط 12 امتیاز به دست آورد؛ حداقل ۷ امتیاز کم‌تر از هر تیم دیگر در این بازه، به‌جز ولورهمپتون (6 امتیاز) و برنلی (5 امتیاز).
تاتنهام در حال حاضر، در ۸ بازی لیگ برتری بدون پیروزی مانده و طولانی‌ترین روند بدون پیروزی آن‌ها از دوره 9 بازی بدون برد بین می تا اکتبر 2008 زیر نظر خوانده راموس است. همچنین سقوط به دسته پایین‌تر اکنون تهدیدی واقعی و هولناک به نظر می‌رسد.
تاتنهام که پس از ۵ بازی نخست و شروع امیدوارکننده زیر نظر فرانک در رتبه سوم بود، صبح چهارشنبه به رتبه شانزدهم سقوط کرده و تنها 5 امتیاز با منطقه سقوط فاصله دارد. وستهام در رده هجدهم در ۵ هفته اخیر 8 امتیاز فاصله را کاهش داده و با 12 بازی باقی‌مانده، شانس جبران کامل این اختلاف را دارد.

صندلی‌های خالی، پاسخ روشن به سوال

عملکرد خانگی «اسپرز» بسیار دردناک بوده. باشگاه از بالاترین قیمت‌های بلیت در فوتبال انگلیس بهره می‌برد اما در 13 بازی خانگی لیگ برتری، تماشای تنها 2 پیروزی نصیب هواداران شده. فرانک دلیل چندانی برای بازگشت تماشاگران فراهم نکرد و تماشای صندلی‌های خالی فراوان در بازی‌های اخیر خانگی، بدون شک در تصمیم‌گیری مدیران بی‌تاثیر نبوده.
البته بحران شدید مصدومیت در ادوگاه تیم وجود داشته. پس از مصدومیت ویلسون اودوبرت مقابل نیوکاسل، شمار بازیکنان غایب تیم اصلی به 11 نفر رسید و کریستین رومرو، کاپیتان تیم پس از اخراج مقابل منچستریونایتد 3 بازی محروم است.
اما با در نظر گرفتن بازیکنان آماده و در دسترس، این تیم به هیچ وجه به اندازه عملکرد و نتایجش ضعیف نیست. «اسپرز» زیر نظر مربی که نتوانست راه‌حل‌های موثری ارائه دهد و با سرعت به سمت سقوط حرکتشان داد، کاملاً بی‌اعتمادبه‌نفس و فاقد ایده به نظر می‌رسید.

در جست‌وجوی جانشین فرانک

سقف توانایی این تیم اما بسیار بالاتر از حد  هفته‌های اخیر است. باشگاه انتظار داشت این پروژه با فرانک جواب دهد و  بعید است جانشینی از پیش در نظر داشته باشند اما برای هر سرمربی جدید، ظرفیت زیادی وجود دارد. احتمال دارد تا اواسط مارس نیمی از بازیکنان مصدوم بازگردند.
در همان زمان، «اسپرز» در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا به صورت رفت و برگشت به میدان می‌روند و لیگ قهرمانان اروپا، آخرین امید است. قهرمانی تقریباً غیرممکن خواهد بود اما آن‌ها با کسب رتبه چهارم در فاز لیگ مسابقات لیگ قهرمانان و همچنین چگونگی طی مسیر قهرمانی در لیگ اروپا در فصل گذشته، نشان دادند می‌توانند فرم ضعیف داخلی را کنار گذاشته و تیم‌های قدرتمند اروپایی را شکست دهند.

شبِ مستی در آستانه طلوع خمار

بازگشت دوباره به این رقابت‌ها در فصل آینده محتمل نیست. بنابراین «اسپرز» می‌خواهد از حضورش در مقطع فعلی نهایت استفاده را ببرد. تغییر مربی امید تازه‌ای ایجاد کرده تا در همین مرحله حذف نشوند. اولویت اصلی، جلوگیری از سقوط است.
تاتنهام نمی‌تواند حتی به سقوط فکر کند. باشگاهی با این ابعاد نباید در چنین موقعیتی باشد و از داربی شمال لندن به امتیازات لیگ برتری به‌شدت نیاز دارد. فرانک، تاتنهام را در موقعیتی باورنکردنی قرار داده و باید این انتصاب به دست فراموشی سپرده شود.
انتخاب او برای جانشینی آنژ اشتباهی بزرگ بود اما لزوماً نباید هر اشتباهی جبران‌ناپذیر باشد. هنوز زمان کافی تا پایان فصل باقی مانده و کیفیت لازم در ترکیب تیم برای بازگشت وجود دارد. حداقل باید گفت تصمیم مدیران برای پایان دادن به این روند، پیش از آن‌که دیرتر از این شود، اقدام درستی بود.