لژیونرهای جوان ایرانی با رویاهای کاغذی؛ ترانسفرهایی علیه معنای پیشرفت!
به گزارش فوتبال 360، دوره بیستوچهارم لیگ برتر ایران در حالی به پایان رسید که به مانند سالهای اخیر خبری از ظهور چندین و چند پدیده نبود. در واقع بازیکنان شاخص کمتعداد بودند و همانها هم وقتی به تیمهای حوزه خلیج فارس رفتند، نتوانستند حتی درصدی از تواناییهایشان در لیگ برتر را به نمایش بگذارند. در این بین، اهالی فوتبال شاهد رقم خوردن چند انتقال قابلتوجه و غیرقابل پیشبینی هم بودند و پیوستن چند بازیکن جوان به تیمهای اماراتی تعجببرانگیز بود. حالا که پس از چند ماه کارنامه این بازیکنان را مرور میکنیم، عجیبتر بودن این چند انتقالها بیشتر نمایان میشود.
از شاهماهی ایران تا بازیکن مازاد امارات!
رضا غندیپور با درخشش در ملوان بود که مورد توجه مدعیان لیگ برتر و همینطور چند تیم اماراتی و روسیهای قرار گرفت. در این بین سود بزرگ به جیب باشگاه پیکان رفت. این بازیکن 19 ساله در دوران خدمت سربازی در انزلی درخشید اما چیزی حدود یک میلیون دلار از سوی باشگاه شبابالاهلی امارات به جیب خودروسازها ریخته شد و با قراردادی 4 ساله به امارات رفت. اوضاع در شبابالاهلی اما خوب پیش نرفت و این بازیکن تنها در 2 بازی ابتدایی به عنوان یار جانشین وارد زمین شد و از بازی سوم، پائولو سوسا که اعتقادی به تواناییهای غندیپور نداشت، او را به نیمکت دوخت.
در این شرایط بود که الوحده خواهان جذب غندیپور شد و او فرصت بازی در کنار محمد قربانی و مبین دهقان را پیدا کرد. این انتقال قرضی شرایط را برای غندیپور هم بهتر کرد و او توانست از نیمکتنشینی مطلق فرار کند. غندیپور تاکنون که 3 بازی به پایان لیگ امارات باقی مانده، 19 مرتبه در رقابتهای مختلف برای این تیم بازی کرده و 5 گل هم زده است. این البته بهترین عملکرد در میان بازیکنانی است که این مطلب در ادامه به آنها میپردازد.
مبین دهقان؛ پدیده خیبر و نیمکتنشین الوحده!
مبین دهقان با آمار فوقالعادهای در آستانه 20 سالگی، در پست هافبک دفاعی، تصمیم به ترک لیگ برتر گرفت. این بازیکن پس از پیوستن سعید دقیقی به خیبر بود که توانست رفتهرفته خودش را به ترکیب اصلی تحمیل کند و وقتی فصل تمام شد، 19 مسابقه برای سبزپوشان انجام داده بود که 8 حضور ثابت در لیگ و یک حضور ثابت در جام حذفی هم در میانشان دیده میشد. البته اگر چندین روز غیبت دهقان برای حضور در جام ملتهای جوانان آسیا نبود، بیشک تعداد بازیهایش برای خیبر افزایش پیدا میکرد.
حالا وقتی آماری که در بالا به آن اشاره کردیم را با آمار مبین دهقان در لیگ امارات مقایسه میکنیم، تفاوت فاحشی آشکار میشود؛ جایی که او در تمام مسابقات تیم فوتبال الوحده، از لیگ گرفته تا امیرکاپ و لیگ نخبگان و دیگر رویدادها، تنها 12 مرتبه فرصت بازی پیدا کرده و معنادارتر اینکه تنها 2 حضور ثابت به نام او ثبت شده است.
ستون دفاعی نساجی و نیمکتنشین کلباء!
امیرحسین سامدلیری جوان دیگری بود که پس از پایان لیگ بیستوپنجم نامش در میان بازیکنان لژیونر قرار گرفت و به 4 بازیکن ایرانی دیگر تیم فوتبال کلباء اضافه شد. این مدافع میانی، با وجود اینکه قرمزپوشان قائمشهری در پایان فصل به لیگ دسته اول سقوط کردند، نمایش قابل قبولی در ترکیب این تیم داشت و در 23 مسابقه لیگ برتر به صورت ثابت برای نساجی بازی کرد که یک گل هم در هفته ماقبل پایانی مقابل تراکتور بهثمر رساند. در ترکیب کلباء فرصت مناسبی در اختیار سامدلیری 23 ساله قرار نگرفت و او تاکنون تنها 3 مرتبه حضور ثابت را تجربه کرده و 4 بار هم به عنوان یار ذخیره برای زرد و مشکیپوشان اماراتی به میدان رفته است.
یک ستون دیگر نساجی در امارات انتظار بازی میکشد!
از سرگردانی در لیگ برتر تا لیگ امارات!
ارشیا سرشوق از آن دسته بازیکنان پرورش یافته آکادمی سپاهان به شمار میرود که مدیران باشگاه حساب ویژهای روی او باز کرده بودند. سرشوق اولین مرتبه زیر نظر ژوزه مورایس بود که فرصت بازی به دست آورد ولی همیشه در بزنگاههای مهم نتوانست آنچه از او انتظار میرفت را برآورده سازد. درنتیجه سرشوق 2 مرتبه راه میان اصفهان و فولادشهر را به صورت قرضی طی کرد تا سرانجام با قراردادی دائمی عازم فجرسپاسی شود که تازه به لیگ برتر راه پیدا کرده بود. سرشوق اما در شیراز اصلا نتوانست نظر مثبت پیروز قربانی را جلب کند تا تعداد بازیهایش قبل از ترک فوتبال ایران، در همان عدد 15 که با پیراهن سپاهان و ذوبآهن ثبت شده بود، باقی بماند. از این تعداد فقط 5 حضور ثابت برای سرشوق طی 2 سال اخیر در لیگ برتر ثبت شده تا پیوستن او در پنجره زمستانی لیگ بیستوپنجم به لیگ امارات و تیم فوتبال شارجه، تعجببرانگیز باشد.
این بازیکن که در پست هافبک دفاعی برای سپاهان و ذوبآهن به میدان میرفت، در آخرین بازی شارجه در پست غیرتخصصی هافبک هجومی بازی کرد ولی انجام 3 بازی در تیم جدیدش، نشان میدهد وضعیت او هم بهتر از سایر بازیکنان جوان ایرانی نیست که فکر میکردند در امارات شرایط برایشان فوقالعاده و حداقل بهتر از لیگ برتر ایران پیش خواهد رفت.
به این جمع محبیها را هم اضافه کنید!
در حال حاضر تعداد ایرانیها شاغل در لیگ امارات، پس از کشورهای برزیل و مراکش، بیشترین به شمار میرود. جلوتر از ایران که با 12 بازیکن در این زمینه رکورددار است، برزیل با 56 بازیکن و مراکش با 24 بازیکن قرار دارند. جالب اینکه در رقم خوردن این آمار، ژوزه مورایس، سرمربی اسبق طلاییپوشان اصفهانی، نقش ویژهای داشته است. با این حال تجربه نشان داده فوتبال امارات هم به مانند فوتبال روسیه مقصد خوبی برای رشد فوتبالیستهای ایرانی نیست و عملکرد محمدمهدی محبی در سپاهان و سپس نمایشی که در کلباء داشت، این ادعا را اثبات میکند.
شاید بهتر باشد فوتبالیستهای ایرانی نگاه متفاوتی به لیگ امارات داشته باشند و به مانند بازیکنان شاخص خارجی، سالهای پایانی فوتبال حرفهای خود را در ادنوکلیگ پشت سر بگذارنند؛ این همان راهی است که نفرات باتجربهای مثل سعید عزتاللهی، سردار آزمون، سامان قدوس و شهریار مغانلو هم در پیش گرفتهاند و ضمن اینکه در فرصت بازی زیادی به آنها میرسد، در میان تاثیرگذارترین بازیکنان لیگ امارات هم قرار دارند.
