معرفی تیمهای جام جهانی ۲۰۲۶؛ سوئیس، همیشگیهای فوتبال
به گزارش فوتبال ۳۶۰، در کشوری که تصویرش با ساعتهای دقیق و لوکس گره خورده است، دستان بوروکراسی سوئیسی در محدودهی تراکنشهای انسانی متوقف نمیشوند؛ بلکه تا کوچکترین جزئیات زندگی موجوداتی که این طبیعت مسحورکننده را با آنها به اشتراک میگذارند، گسترش مییابند. بله، خواننده عزیز، تصور کنید که برای دریافت «شناسنامه» یا «گذرنامه» به یک اداره دولتی مراجعه میکنید؛ اما نه برای خودتان یا یکی از اعضای خانوادهتان، بلکه برای حیوانی که در خانه یا مزرعه خود دارید. این اتفاقی است که در سوئیس میافتد؛ جایی که این سفر سازمانی منحصربهفرد از مزارع سبز، به محض تولد گاوها آغاز میشود. گاوهای معروف سوئیسی، به محض تولد، با استقبال یک سیستم پیچیده دیجیتالی و کاغذی مواجه میشوند؛ آنها درون یک پایگاه داده به یک «شخص حقوقی» تبدیل میشوند و چیزی شبیه «شناسنامه» و «گذرنامه» برایشان صادر میشود. این شناسایی رسمی که با گوشوارههای الکترونیکی که به گوشهای گاو متصل میشوند، مطابقت دارد، نه تنها تاریخ تولد و نژاد آن را مستند میکند، بلکه هرگونه جابجایی آن را بین مزارع و مراتع کوهستانی نیز بهطور دقیق ثبت میکند تا ایمنی غذایی و امنیت بهداشتی کشور حفظ شود. در سوی دیگر این طیف، «بهترین دوست انسان» نیز به اندازه این کنترل انضباطی خوششانس است؛ داشتن سگ در سوئیس فقط یک گزینه تفریحی نیست.
سوئیس که امروزه یکی از آرامترین و مرفهترین کشورهای جهان است، در قلب قرون وسطی، از بطن یک اتحاد نظامی مخفی بین سه منطقه کوهستانی دورافتاده زاده شد. در آغاز اوت ۱۲۹۱، دهقانان و شوالیهها در مناطق «اوری، شویتس و اونتروالدن» گرد هم آمدند تا به «منشور دائمی فدرال» سوگند یاد کنند؛ منشوری که تولد هسته سوئیس را برای مقابله با جاهطلبیهای امپراتوری «هابسبورگ» اتریش و حفاظت از مسیرهای تجاری حیاتی در سراسر قلههای برفی اعلام میکرد. این اتحاد که در ابتدا بهصورت دفاعی آغاز شد، به لطف جنگجویان سرسخت کوهستانی به سرعت به یک نیروی نظامی تبدیل شد؛ اما نقطه عطف چشمگیری که هویت سوئیس مدرن را شکل داد، در سال ۱۵۱۵ و پس از شکست سنگین در «نبرد مارینیانو» در مقابل فرانسه رخ داد. در اینجا، سوئیسیها تصمیم گرفتند از جنگهای خارجی خارج شوند و اولین ویژگیهای «بیطرفی سیاسی» را در تاریخ خود برقرار کنند، که در «صلح وستفالی» ۱۶۴۹ و «کنگره وین» ۱۸۱۵ به رسمیت شناخته شد. راه رسیدن به دولت مدرن نیز هموار نبود، بلکه پس از حمله فرانسه به رهبری ناپلئون بناپارت و به دنبال آن جنگ داخلی کوتاهی در سال ۱۸۴۷، آزمون سختی را پشت سر گذاشت که سوئیسیها را بر آن داشت تا «قانون اساسی ۱۸۴۸» را تدوین کنند تا این کشور بتواند از یک بلوک شکننده به یک «دولت فدرال» که قدیمیترین دموکراسی مستقیم جهان را در بر میگیرد منتقل شود.
سوییس چگونه به جام جهانی رسید؟
تیم ملی سوئیس در مرحله مقدماتی مسیر نسبتاً سادهای را پشت سر گذاشت و بدون دردسر جدی مقابل تیمهایی مثل کوزوو، اسلوونی و سوئد ظاهر شد. آنها با نمایشی باثبات و بدون شکست، ۴ پیروزی و ۲ تساوی به دست آوردند و خیلی زود جایگاه خود را در جدول تثبیت کردند.
در نهایت سوئیس با همین روند آرام اما مطمئن موفق شد سهمیه جام جهانی را قطعی کند و بار دیگر نشان دهد که یکی از تیمهای ثابت و قابل اتکای این رقابتهاست؛ تیمی که شاید پرزرقوبرق نباشد، اما در ثبات و نظم تاکتیکی همیشه حرف برای گفتن دارد.
سوییس به روایت تاریخ جام جهانی
سوئیس با وجود نداشتن قهرمانی بزرگ، یکی از کشورهای مهم فوتبال جهان و از اعضای بنیانگذار فیفا (۱۹۰۴ در زوریخ) است. این تیم ۱۳ بار به جام جهانی رسیده و در سه دوره تاریخی مهم دیده میشود: سه حضور در یکچهارم نهایی (۱۹۳۴، ۱۹۳۸، ۱۹۵۴)، یک غیبت طولانی ۲۸ ساله بعد از ۱۹۶۶، و بازگشت از ۱۹۹۴ تا تبدیل شدن به تیمی ثابت در دورههای اخیر.
در تاریخ جام جهانی، سوئیس هم لحظات خاص داشته؛ از «نبرد لوزان» ۱۹۵۴ با شکست ۷-۵ مقابل اتریش (پرگلترین بازی تاریخ جام) تا حذف بدون گل خورده در ۲۰۰۶ مقابل اوکراین در پنالتیها. این تیم اخیراً با ساختار منظم و ترکیب چندملیتیاش به عنوان «اسب سیاه» شناخته میشود و طی سه دوره اخیر مدام تا یکهشتم رسیده اما جلوتر نرفته.
با این حال سوئیس هنوز در جامهای بزرگ به قهرمانی اروپا یا افتخارات بزرگ نرسیده و بیشتر تیمی منظم و نتیجهگراست. شکستهای سنگین مثل باخت ۶-۱ مقابل پرتغال در ۲۰۲۲ هم نشان داده سقف این تیم در برابر قدرتهای بزرگ همچنان محدود است و به دنبال شکستن این روند در دورههای جدید است.
در سالهای اخیر، سوئیس بیشتر به تیمی تبدیل شده که هویت خودش را بر پایه نظم تاکتیکی و ثبات ساختاری تعریف میکند تا ستارههای فردی. همین باعث شده در هر تورنمنت، حریف سخت و قابلاعتمادی برای تیمهای بزرگ باشد، حتی اگر در نهایت به مراحل پایانی نرسد.
سرمربی سوئیس کیست؟
مورات یاکین سرمربی تیم ملی سوئیس در جام جهانی ۲۰۲۶ است؛ مربیای که حالا به یکی از مهمترین مقاطع دوران حرفهای خود رسیده و جایگاهش نسبت به سالهای گذشته بسیار تثبیت شده است. دنی رودریگز از بازیکنان تیم درباره او میگوید: «یاکین واقعاً خوب کار میکند. ارتباطش با بازیکنان بهتر شده، زیاد با ما صحبت میکند و حتی نظر ما را میپرسد.»
یاکین در آگوست ۲۰۲۱ جانشین ولادیمیر پتکوویچ شد؛ در حالی که پیش از آن در شافهاوزن و تیمهای پایینتر کار میکرد و انتخابش برای تیم ملی غافلگیرکننده بود. او در دوران ملیاش نتایج قابل قبولی گرفت، اما با انتقادهایی هم روبهرو شد؛ از جمله در مقطعی که ژاکا نسبت به عملکرد تیم زیر نظر او انتقاد علنی داشت. با این حال پس از نتایج نسبتاً موفق، قراردادش تا ۲۰۲۸ تمدید شد.
یاکین در دوران بازیگری، مدافع بازل بود و بخش مهمی از افتخارات داخلی این باشگاه را تجربه کرد؛ از قهرمانیهای لیگ تا جام حذفی. او هرچند ۴۴ بازی ملی برای سوئیس انجام داد، اما هرگز در جام جهانی بازی نکرد. همین موضوع باعث شده مسیر مربیگریاش برایش نوعی «جبران دوران بازیگری» هم تلقی شود.
در دوران مربیگری، یاکین ابتدا در تون موفق شد این تیم را به سطح اول فوتبال سوئیس برساند و سپس در لوزرن و بعدتر بازل عملکرد قابل توجهی داشت؛ از جمله پیروزیهای مهم در لیگ قهرمانان اروپا مقابل چلسی. در نهایت او در سال ۲۰۲۱ به تیم ملی رسید و با سوئیس نتایج باثباتی در تورنمنتهای بزرگ گرفت؛ از صعود از گروه در جام جهانی ۲۰۲۲ تا حضور منظم در مراحل حذفی یورو ۲۰۲۴.
در مجموع، آمار او در تیم ملی قابل قبول است و سوئیس را به تیمی پایدار در سطح اروپا تبدیل کرده، هرچند هنوز بحثهایی درباره سقف فنی این تیم زیر نظر او وجود دارد.

لیست تیم ملی فوتبال سوییس در جام جهانی به شرح ذیل است:
دروازهبانان: گرگور کوبل (بوروسیا دورتموند)، ایوان مووگو (لوریان)، ماروین کلر (یانگ بویز)
مدافعان: مانوئل آکانجی (اینترمیلان)، نیکو الودی (بوروسیا مونشنگلادباخ)، ریکاردو رودریگز (رئال بتیس)، سیلوان ویدمر (ماینتس)، میرو موهایم (هامبورگ)، اورل آمندا (اینتراخت فرانکفورت) و لئونیداس استرگیو (اشتوتگارت)
هافبکها: گرانیت ژاکا (ساندرلند)، یوهان مانزامبی (فرایبورگ)، رمو فریلر (بولونیا)، دنیس زکریا (موناکو)، آردون جاشاری (آث میلان)، جیبریل سو (سویا)، کریستین فاسناخت (یانگ بویز)، میشل بیز (آگسبورگ) و روبن وارگاس (سویا)
مهاجمان: بریل امبولو (رن)، نوآ اوکافور (لیدز یونایتد)، دن ندویه (ناتینگام فارست)، زکی امدونی (برنلی) و سدریک ایتن (دوسلدورف
ترکیب احتمالی سوئیس
در این ششمین حضور متوالی سوئیس در جام جهانی، تیم مورات یاکین با امید و جاهطلبی بیشتری نسبت به دورههای قبل وارد رقابتها میشود. سرمربی ناتی تأکید کرده که هدف تیم ارائه «بهترین نسخه تاریخ سوئیس در جام جهانی» است؛ تیمی که ترکیب تجربه و جوانی را در کنار هم دارد و میتواند فراتر از یک هشتم نهایی فکر کند. صعود راحت از مرحله مقدماتی و عملکرد باثبات در سالهای اخیر باعث شده سوئیس با اعتمادبهنفس بالایی به این تورنمنت برسد.
با وجود این، سوئیس هنوز در تاریخ جام جهانی هرگز از مرحله یکچهارم نهایی عبور نکرده و این سایه تاریخی همچنان روی تیم باقی است. آخرین حذف دردناک آنها در ۲۰۲۲ مقابل پرتغال با شکست سنگین ۶-۱ بار دیگر نشان داد که فاصله با سطح نخبگان فوتبال جهان هنوز وجود دارد. با این حال، حضور بازیکنانی مثل ژاکا، آکانجی و رودریگز در کنار نسل جدیدی مثل اندویه و ریدر، امیدها را برای عبور از این مرز تاریخی زنده نگه داشته است.
یاکین معمولاً با سیستم ۴-۲-۳-۱ تیمش را آرایش میدهد، هرچند در برخی بازیها به ۳-۴-۳ هم تغییر سیستم داده است. ساختار تیم بر پایه تعادل بین خط میانی قدرتمند و انتقال سریع به حمله شکل گرفته و سوئیس را به تیمی منظم و سختجان تبدیل کرده است.
ترکیب احتمالی: گرگور کوبل، سیلوان ویدمر، مانوئل آکانجی، ریکاردو رودریگز، اولیسس گارسیا؛ رمو فرایلر، گرانیت ژاکا، دنیس زکریا؛ روبن وارگاس، بریل امبولو، دان اندویه.
ستاره سوئیس در جام جهانی ۲۰۲۶ کیست؟
گرانیت ژاکا همچنان مهمترین چهره تیم ملی سوئیس است. او با تجربه بالا، رهبری در میانه میدان و توانایی کنترل ریتم بازی، ستون اصلی تیم مورات یاکین محسوب میشود. ژاکا در این سالها از یک هافبک جنگنده به یک رهبر تاکتیکی تبدیل شده که همه چیز از او شروع میشود؛ چه در مالکیت توپ و چه در انتقال از دفاع به حمله.
در کنار او، بازیکنانی مثل مانوئل آکانجی در خط دفاع، دنیس زکریا در میانه میدان و بریل امبولو در خط حمله، ساختار اصلی تیم را کامل میکنند. اما اگر بخواهیم یک نام را بهعنوان «بازیکن تعیینکننده» معرفی کنیم، ژاکا همچنان قلب تیم است؛ بازیکنی که سوئیس بدون او شکل متفاوتی پیدا میکند.
پدیده سوئیس در جام جهانی چه کسی است؟
یوهان مانزامبی یکی از مهمترین استعدادهای نسل جدید سوئیس است. این هافبک چندپسته که توانایی بازی در نقشهای ۶، ۸ و حتی ۱۰ را دارد، بهخاطر انعطاف تاکتیکی و هوش بالای بازیسازیاش مورد توجه یاکین قرار گرفته است. مانزامبی بیشتر بهعنوان یک «سلاح تاکتیکی» وارد زمین میشود تا جریان بازی را تغییر دهد و هنوز جایگاه ثابت در ترکیب اصلی ندارد، اما پتانسیلش برای تبدیل شدن به ستاره آینده سوئیس جدی است. او با استارتهای انفجاری، قدرت دریبل در فضاهای باز و بازی عمودی، یکی از خطرناکترین ابزارهای سوئیس در بازیهای فشرده است.
کدام بازیکن سوئیس را در جام جهانی دنبال کنیم؟
دن اندویه بازیکنی است که باید در جام جهانی زیر نظر گرفته شود. او با سرعت بالا در ۱۰ تا ۲۰ متر اول، توانایی عبور از مدافع مستقیم و ورود سریع به نیمفضاها، در سیستم ضدحملهای سوئیس نقش کلیدی دارد. سبک بازی او کاملاً با تاکتیک یاکین هماهنگ است؛ تیمی که بیشتر به انتقال سریع و استفاده از فضاهای محدود تکیه دارد.
در عین حال، اندویه هنوز در فاز تصمیمگیری نهایی خام است و گاهی در آخرین پاس یا ضربه نهایی دچار نوسان میشود. با این حال، اگر فرم خوبش در باشگاه را به جام جهانی بیاورد، میتواند یکی از وینگرهای تأثیرگذار و هیجانانگیز این تورنمنت باشد.
غایبان سوئیس را بشناسید
شکیری بزرگترین نامی است که از فهرست تیم ملی سوئیس خط خورده؛ بازیکنی با تجربه چهار جام جهانی، خلاقیت بالا و توانایی گلزنی در لحظات حساس. با این حال مورات یاکین تصمیم گرفت مسیر تیم را به سمت نسل جدیدتر مثل اندویه، امبولو و مانزامبی ببرد؛ تصمیمی که واکنشهای زیادی در داخل سوئیس به همراه داشت، چون شکیری هنوز هم در سطح قابل قبولی بازی میکرد و یکی از چهرههای نمادین تیم محسوب میشد.
یان زومر هم یکی دیگر از غایبان بزرگ است؛ دروازهبانی که سالها شماره یک تیم ملی بود و تجربه تورنمنتهای بزرگ را در کارنامه داشت. با وجود آمادگی نسبی، یاکین ترجیح داد به گرگور کوبل و گزینههای جدیدتر اعتماد کند؛ تصمیمی که به دلیل اهمیت تجربه زومر در جامهای جهانی، همچنان محل بحث است.
فابین شر نیز در لیست نهایی جایی ندارد. مدافعی باتجربه که در سالهای اخیر در خط دفاعی سوئیس نقش مهمی داشت، اما کادر فنی برای افزایش سرعت و فیزیک خط دفاعی، به ترکیب جوانتر و مدرنتر مثل آکانجی، الودی و کامرت تکیه کرده است. در مجموع، سوئیس با حذف چند چهره باتجربه، مسیر گذار نسلی را انتخاب کرده؛ مسیری که هم میتواند انرژی تازه بیاورد و هم ریسک کمبود تجربه را بالا ببرد.
کمد لباس: سوئیس
پیراهن خانگی سوئیس برای جام جهانی ۲۰۲۶ توسط پوما طراحی شده و با رنگ قرمز کلاسیک این کشور همراه با جزئیات سفید و الگوهای گرافیکی مدرن عرضه میشود. این طرح با الهام از دقت و میراث سوئیسی، از خطوط هندسی و فرمهای مینیمال استفاده میکند تا هم هویت سنتی تیم را حفظ کند و هم ظاهری مدرن و چشمنواز ارائه دهد. پارچه سبک و برشهای ارگونومیک پوما باعث شده این لباس علاوه بر ظاهر، از نظر عملکردی هم در سطح بالایی قرار بگیرد و برای بازی در بالاترین سطح فوتبال آماده باشد.
لباس دوم با عنوان Sea Glass-Dark Indigo معرفی شده و از رنگهای تیرهتر با جزئیات نیلی و فیروزهای استفاده میکند. ویژگی خاص این کیت، بافت الهامگرفته از خطوط توپوگرافی و حتی قابلیت درخشش در تاریکی است که آن را متفاوت از نسلهای قبلی میکند. پشت یقه عبارت suisse با فونت قرمز دیده میشود و ترکیب کامل لباس با شورت و جوراب سفید، یک هویت بصری تمیز و هماهنگ برای تیم ملی سوئیس در جام جهانی ۲۰۲۶ ایجاد کرده است.
قصههای ایران و سوئیس
برخلاف آشنایی با تیمهای قبل، پیدا کردن ایران و سوئیس بسیار سخت بود. اگرچه این کشور همیشه در تاریخ و اخبار به عنوان محلی برای مذاکرات ۵+۱ به ذهنها میماند، اما اگر فوتبالی باشد باید برای یک راه ارتباطی کوچک بسیار فکر کنید تا یاد اولین برد تاریخ ایران در جام جهانی بیفتید.

در دیدار ایران و آمریکا بود که اورس مایر سوئیسی قاضی میدان بود و البته کار سختی داشت؛ اشتباهات آغاز بازی باعث شده بود بخواهد به طریقی از دل دو تیم در بیاورد که در نهایت با برتری ملیپوشان همراه شد. داوری که البته سابقه قضاوت فینال لیگ قهرمانان رئال مادرید و لورکوزن را هم داشته!
آمار و نکات سوئیس پیش از جام جهانی ۲۰۲۶
*سوئیس تیمی نسبتاً پیر را به جام جهانی برده و با میانگین سنی ۲۸ سال و ۳ ماه جزو تیمهای جوان تورنمنت محسوب نمیشود.
*سوئیس پس از هلند و بلژیک، سومین تیم باسابقه اروپایی در تاریخ جام جهانی است که هنوز موفق به کسب قهرمانی نشده است.
*در میان تیمهای اروپایی با بیش از ۳۰ بازی در جام جهانی، سوئیس با ۱۴ برد کمترین تعداد پیروزی را ثبت کرده است.
*ریکاردو رودریگز، گرانیت ژاکا و ژردان شکیری با بیشترین تعداد بازی ملی در جام جهانی، هر کدام ۱۲ بازی در این تورنمنت دارند.
*جوزف هوجی با ۶ گل بهترین گلزن تاریخ سوئیس در جام جهانی است و در نسل فعلی تنها ژاکا و امبولو بیش از یک گل ملی زدهاند.
*الکساندر فری با ۴۲ گل بهترین گلزن تاریخ تیم ملی سوئیس است و در نسل فعلی تنها بریل امبولو با ۲۴ گل شانس نزدیک شدن به رکورد او را دارد.
*گرانیت ژاکا با ۱۴۵ بازی و ریکاردو رودریگز با ۱۳۷ بازی رکوردداران بیشترین بازی ملی برای سوئیس هستند.
*سوئیس ۹ لژیونر در بوندسلیگا و مجموعاً بازیکنانی در لیگهای انگلیس، ایتالیا، اسپانیا و فرانسه دارد که نشان از پراکندگی بالای بازیکنانش در اروپا دارد.
*در میان بازیکنان فعلی، ۱۷ نفر سابقه حضور در جام جهانیهای قبلی را دارند.
*سوئیس در ۶ ضربه پنالتی تاریخش فقط یک بار برنده شده؛ آن هم مقابل فرانسه در یورو ۲۰۲۰ با درخشش یان سومر.
آن چه باید درباره سوئیس بدانیم
ژردان شکیری چه میکند؟
ژردان شکیری در ۳۴ سالگی به باشگاه باسل بازگشته و دوران پایانی فوتبال حرفهای خود را در زادگاهش سپری میکند. او در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶ عملکردی درخشان داشته و با گلها و پاسگلهای خود نقش مهمی در موفقیت تیمش و حتی قهرمانی احتمالی باسل پس از سالها ایفا کرده است.
با این حال، در تیم ملی سوئیس دیگر جایگاهی ندارد، زیرا مورات یاکین به نسل جدیدتری مانند دن اندویه و بریل امبولو اعتماد کرده است. شکیری همچنان از نظر فنی، خلاقیت و توانایی شوتزنی در سطح بالایی قرار دارد، اما حضورش در سطح ملی به پایان رسیده است. او اکنون در باسل تحت هدایت استفان لیخشتاینر بهعنوان یک چهره نمادین و باتجربه شناخته میشود.

چرا پرچم سوئیس مربعی است؟
پرچم سوئیس یکی از معدود پرچمهای مربعی جهان است و در کنار واتیکان این ویژگی را دارد. ریشه این طراحی به پرچمهای نظامی قرون وسطی بازمیگردد که به همین شکل مورد استفاده قرار میگرفتند و بهمرور به نماد ملی تبدیل شدند.
در سال ۱۸۸۹ این ساختار بهصورت رسمی تثبیت شد و از آن زمان ابعاد مربعی بهعنوان بخشی از هویت ملی سوئیس حفظ شده است. این فرم خاص علاوه بر جنبه تاریخی، باعث تمایز بصری پرچم در رویدادهای بینالمللی نیز میشود و به یکی از نمادهای شناختهشده کشور تبدیل شده است.
نقطه قوت تیم ملی سوئیس چیست؟
تیم ملی سوئیس ساختاری منظم، تاکتیکی و متعادل دارد که ترکیبی از تجربه و نسل جدید است. بازیکنانی مانند گرانیت ژاکا، مانوئل آکانجی و ریکاردو رودریگز ستونهای اصلی تیم در فاز دفاعی و مالکیت توپ محسوب میشوند.
در فاز هجومی نیز سرعت وینگرهایی مانند دن اندویه و توان تمامکنندگی بریل امبولو، ابزار مهمی برای ضدحملات هستند. ساختار تیمی تحت هدایت مورات یاکین باعث شده سوئیس در بازیهای فشرده و تورنمنتها تیمی دشوار و رقابتی باشد. این تیم بهسختی شکست میخورد و معمولاً در چارچوب برنامه تاکتیکی خود بازی میکند.
نقطه ضعف تیم ملی سوئیس چیست؟
مهمترین ضعف سوئیس، محدود بودن عمق ترکیب است؛ بهگونهای که در صورت مصدومیت یا افت چند بازیکن کلیدی، جایگزینهای همسطح در دسترس نیستند. در برخی مسابقات نیز وابستگی تیم به خلاقیت فردی باعث کاهش تنوع در حمله میشود.
از سوی دیگر، تجربه ناکافی در مراحل پایانی تورنمنتهای بزرگ همچنان یک مسئله جدی است، زیرا سوئیس معمولاً در مراحل یکهشتم یا یکچهارم نهایی متوقف میشود. همچنین در بازیهای تحت فشار بالا، بهویژه مقابل تیمهای فیزیکی و سرعتی، ممکن است دچار افت عملکرد شود.
چرا راجر فدرر مهمترین ورزشکار سوئیس است؟
راجر فدرر با کسب ۲۰ عنوان گرند اسلم و سالها حضور در صدر رنکینگ جهانی، یکی از بزرگترین چهرههای تاریخ تنیس و ورزش جهان محسوب میشود. سبک بازی او، ترکیبی از دقت، ظرافت و هوش تاکتیکی، تصویر جهانی سوئیس را در ورزش شکل داده است.

فدرر فراتر از موفقیتهای ورزشی، بهعنوان نماد فرهنگی سوئیس نیز شناخته میشود؛ شخصیتی آرام، دقیق و متعادل که با هویت ملی این کشور همخوانی دارد. حتی پس از بازنشستگی، جایگاه او بهعنوان یکی از تأثیرگذارترین ورزشکاران تاریخ همچنان حفظ شده است.
برنامه بازیهای گروه B جام جهانی 2026
جمعه، ۲۲ خرداد ۱۴۰۵
کانادا - بوسنی و هرزگوین (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه بیاماو فیلد - تورنتو
شنبه، ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
قطر - سوئیس (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه لیوایز - سانتاکلارا کالیفرنیا
پنجشنبه، ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
سوئیس - بوسنی و هرزگوین (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه سوفای - لسآنجلس
جمعه، ۲۹ خرداد ۱۴۰۵
کانادا - قطر (گروه B) - ساعت ۰۱:۳۰ - ورزشگاه بیسی پِلیس - ونکوور
چهارشنبه، ۳ تیر ۱۴۰۵
سوئیس - کانادا (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه بیسی پِلیس - ونکوور
بوسنی و هرزگوین - قطر (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه لومن فیلد - سیاتل








