معرفی تیمهای جام جهانی 2026؛ انگلیس، جام به خانه برمیگردد؟
به گزارش فوتبال 360، از میان تمام آداب و رسوم و خرافات عجیب و غریب در انگلستان، بسیاری از آنها ریشه در باورهای مربوط به خوششانسی دارند؛ باورهایی که در بسیاری از کشورها نیز وجود دارد اما در فرهنگ انگلیسی شکل و تفسیر متفاوتی پیدا کرده است؛ بهعنوان مثال، برخلاف تصور رایج در بسیاری از نقاط جهان که گربه سیاه را نشانه بدشانسی میدانند، در فولکلور انگلیسی گربه سیاه میتواند نماد خوششانسی باشد، بهویژه اگر با آن تماس فیزیکی برقرار شود یا از کنار فرد عبور کند، باوری که همچنان در برخی مناطق روستایی و سنتی دیده میشود.
در ادامه همین خرافات، خرگوشها نیز جایگاه ویژهای در فرهنگ عامه بریتانیا دارند؛ بهدلیل نرخ بالای تولیدمثل، این حیوانات در گذشته بهعنوان موجوداتی جادویی شناخته میشدند و لمس کردن پای خرگوش یا نگه داشتن آن بهعنوان یک طلسم خوششانسی و محافظت در برابر نیروهای شیطانی و بدشانسی رایج بوده است؛ همچنین در فرهنگ کشاورزی قدیم، لمس بینی خوک نیز بهعنوان نمادی برای جلوگیری از فقر و تضمین رفاه مالی شناخته میشد، در کنار دیگر نشانههای خوششانسی مانند شبدر چهاربرگ و نعل اسب آویزان بر در خانه.
در بعد جغرافیایی، انگلستان بهعنوان بخشی از پادشاهی متحده در جنوب بریتانیا قرار دارد و از شمال با اسکاتلند، از غرب با ولز، از شرق با دریای شمال، از جنوب با کانال مانش و از غرب با دریای ایرلند هممرز است؛ این کشور دارای چشماندازهای طبیعی متنوعی است که شامل صخرههای سفید گچی در جنوب، درهها و غارهای آهکی یورکشایر، دریاچههای یخچالی شکلگرفته در دوران باستان و رودخانههای زیرزمینی در برخی مناطق میشود که همگی بخشی از تنوع زمینشناسی آن را تشکیل میدهند.
در کنار این ویژگیهای طبیعی، انگلستان از قدیمیترین زیرساختهای دریایی و هشدار مه در جهان نیز برخوردار است؛ فانوسهای دریایی و آژیرهای مهگیر که برخی از آنها از قرن نوزدهم فعال هستند، نقش مهمی در ایمنی مسیرهای تجاری دریایی داشتهاند؛ مه سنگین و مداوم لندن در دوران انقلاب صنعتی نیز چنان تأثیرگذار بود که به شکلگیری لقب «پایتخت مه» انجامید، در حالی که نمادهای شاخصی مانند بیگ بن، پل برج، استونهنج، رود سورن و رود تیمز همچنان از مهمترین نشانههای هویتی و گردشگری این کشور به شمار میروند.
انگلیس چگونه به جام جهانی رسید؟
در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ از قاره اروپا، انگلیس به نخستین تیمی تبدیل شد که بدون دریافت گل راهی جام جهانی شد؛ آماری که بهخوبی قدرت دفاعی و ساختار منظم تیم تحت هدایت توماس توخل را نشان میدهد. آنها در این مرحله ۲۲ گل به ثمر رساندند و در رقابت با آلبانی، صربستان، لتونی و آندورا، با ۲۴ امتیاز و اختلافی قابلتوجه نسبت به تیم دوم، بهراحتی صعود کردند. این نخستین صعود تیم ملی انگلیس با عملکرد صد درصدی بود؛ هرچند در دو دوره ۱۹۵۰ و ۱۹۵۴ نیز بدون امتیاز از دستدادن به جام جهانی رسیده بودند، اما تفاوت آن دوران با شرایط فعلی در تعداد بازیها (۳ بازی در مقابل ۸ بازی) کاملاً قابل توجه است.
انگلیس به روایت تاریخ جام جهانی
هر دنبالکنندهی تیم ملی انگلیس با عبارت «داره به خانه برمیگردد» کاملاً آشناست؛ شعاری که هر بار با نزدیک شدن تیم به موفقیتهای بزرگ در تورنمنتهای مهم تکرار میشود، اما در نهایت اغلب با ناامیدی و حذف در مراحل پایانی همراه بوده است؛ همانطور که در یوروهای اخیر و بهویژه شکست در فینالهای متوالی مقابل ایتالیا و اسپانیا این الگو دوباره تکرار شد و رؤیای بازگشت جام به خانه به تعویق افتاد.
انگلیس بهدلیل اختلافات تاریخی با فیفا، جامهای جهانی ۱۹۳۰ و ۱۹۳۸ را از دست داد، اما در نهایت در سال ۱۹۶۶ به مهمترین افتخار تاریخ خود دست یافت و با پیروزی ۴–۲ مقابل آلمان غربی در فینال، جام جهانی را در خاک خود و تحت هدایت سر آلف رمزی به دست آورد؛ موفقیتی که همچنان تنها قهرمانی رسمی این کشور در تاریخ جام جهانی محسوب میشود.
با وجود ظهور نسلهای متعدد ستارهها در فوتبال انگلیس، از جمله پل گاسکوئین، گری لینهکر، آلن شیرر، وین رونی، مایکل اوون، استیون جرارد، فرانک لمپارد و دیوید بکهام، این تیم در دهههای بعدی تنها در مقاطع محدود به جمع مدعیان واقعی نزدیک شده و نتوانسته افتخار مشابهی را تکرار کند؛ بهطوریکه بهترین نتایج آنها اغلب به حضور در مراحل نیمهنهایی یا یکچهارم نهایی محدود شده است.
در تورنمنتهای مهم، انگلیس بارها تا آستانه موفقیت پیش رفته اما در لحظات کلیدی متوقف شده است؛ از حذف در نیمهنهایی جام جهانی ۱۹۹۰ مقابل آلمان گرفته تا شکست مقابل کرواسی در نیمهنهایی ۲۰۱۸ و حذف در یکچهارم نهایی جام جهانی قطر مقابل فرانسه با اختلافی اندک؛ در عین حال، لحظات تاریخی مثبت نیز در کارنامه این تیم ثبت شده، مانند سیو افسانهای گوردون بنکس مقابل پله در جام جهانی ۱۹۷۰ و کسب کفش طلای گری لینهکر در جام ۱۹۸۶ که همچنان از نقاط روشن تاریخ فوتبال ملی انگلیس به شمار میروند.
سرمربی انگلیس کیست؟
وقتی اتحادیه فوتبال انگلیس تصمیم گرفت پس از سالها همکاری با گرت ساوتگیت به سراغ توماس توخل برود، بسیاری از هواداران از خود پرسیدند: آیا واقعاً یک آلمانی میتواند انگلیس را به جام جهانی برساند؟ اما مدیران فدراسیون بیشتر از ملیت، به رزومه نگاه کردند؛ رزومهای که یکی از موفقترین مربیان نسل جدید فوتبال اروپا را نشان میدهد.
توخل در طول دوران مربیگری خود تقریباً در هر جایی که حضور داشته موفق بوده است. او با پاریسنژرمن و بایرن مونیخ قهرمان لیگ شد، با دورتموند جام حذفی آلمان را فتح کرد و مهمتر از همه در سال ۲۰۲۱ چلسی را در شرایطی دشوار به قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا رساند. توانایی او در مدیریت مسابقات حذفی و آماده کردن تیم برای بازیهای بزرگ، مهمترین دلیلی بود که انگلیسیها را به استخدام او ترغیب کرد.
با این حال، بزرگترین چالش توخل با چالشهای باشگاهی تفاوت دارد. او برای نخستین بار در دوران حرفهای خود هدایت یک تیم ملی را بر عهده گرفته و باید با فضای متفاوت فوتبال ملی کنار بیاید؛ جایی که زمان تمرین محدود است و سرمربی فرصت چندانی برای پیادهسازی ایدههای تاکتیکی پیچیده ندارد. نقطه قوت ساوتگیت در سالهای گذشته ایجاد فضای روانی مناسب و محافظت از بازیکنان در برابر فشار رسانهها بود؛ حالا توخل باید نشان دهد در این زمینه نیز توانایی لازم را دارد.
سبک فوتبال مورد علاقه او بر پایه نظم تاکتیکی، پرسینگ شدید و انعطافپذیری شکل گرفته است. تیمهای توخل معمولاً از نظر دفاعی بسیار سازمانیافته هستند و در مسابقات بزرگ کمتر اشتباه میکنند. همین ویژگی باعث شده بسیاری او را مربی مناسبی برای نسلی بدانند که ستارههایی چون هری کین، جود بلینگام، بوکایو ساکا و فیل فودن را در اختیار دارد.
انگلیس سالهاست که به عنوان یکی از مدعیان اصلی جام جهانی وارد مسابقات میشود اما هر بار در چند قدمی جام متوقف میشود. مسئولیت توخل روشن است؛ او را برای حضور در نیمهنهایی یا فینال استخدام نکردهاند. مأموریت او پایان دادن به انتظار طولانی انگلیسیها برای فتح جام جهانی است؛ انتظاری که از سال ۱۹۶۶ تاکنون ادامه دارد.
لیست تیم ملی انگلیس در جام جهانی به شرح زیر است:
دروازهبانان: دین هندرسون (کریستال پالاس)، جردن پیکفورد (اورتون)، جیمز ترافورد (منچستر سیتی)
مدافعان: دن برن (نیوکاسل)، مارک گهی (منچستر سیتی)، ریس جیمز (چلسی)، ازری کونسا (استون ویلا)، تینو لیورامنتو (نیوکاسل)، نیکو اورایلی (منچستر سیتی)، جارل کوانسا (بایرلورکوزن)، جد اسپنس (تاتنهام)
هافبکها: الیوت اندرسون (ناتینگام فارست)، جود بلینگام (رئال مادرید)، ابرچی ازه (آرسنال)، جردن هندرسون (برنتفورد)، کوبی مینو (منچستر یونایتد)، دکلان رایس (آرسنال)، مورگان راجرز (استون ویلا)
مهاجمان: آنتونی گوردون (نیوکاسل)، هری کین (بایرنمونیخ)، نونی مادوئکه (آرسنال)، مارکوس راشفورد (بارسلونا)، بوکایو ساکا (آرسنال)، ایوان تونی (الاهلی)، اولی واتکینز (استون ویلا)
ترکیب احتمالی انگلیس
انگلیس در سالهای اخیر هرگز با کمبود استعداد مواجه نبوده است. مشکل سهشیرها معمولاً زمانی آغاز میشد که نوبت به کنار هم قرار دادن این استعدادها در قالب یک تیم واقعی میرسید. گرت ساوتگیت در ایجاد اتحاد و هویت جمعی موفق بود، اما بسیاری معتقد بودند که تیمش در لحظات بزرگ بیش از حد محافظهکارانه عمل میکند. حالا توماس توخل با مأموریتی متفاوت وارد شده است؛ ساختن تیمی که نهتنها به مراحل پایانی برسد، بلکه توانایی فتح جام را نیز داشته باشد.
سرمربی آلمانی در ماههای گذشته تغییرات مهمی در ساختار تیم ایجاد کرده است. برخی نامهای بزرگ مانند فیل فودن، کول پالمر و ترنت الکساندر آرنولد جایگاه ثابت خود را از دست دادهاند و در مقابل، بازیکنانی که بیشتر با ایدههای تاکتیکی توخل هماهنگ هستند، فرصت بیشتری پیدا کردهاند. او به دنبال تیمی متعادلتر است؛ تیمی که بتواند هم مالکیت توپ را در اختیار بگیرد و هم در زمان از دست دادن توپ، سریع و منظم پرس کند.
به نظر میرسد آرایش مورد علاقه توخل برای جام جهانی، همان سیستم ۱-۲-۳-۴ باشد. در این ساختار، دکلان رایس ستون اصلی خط میانی است و در کنار او الیوت اندرسون نقش مکمل را ایفا میکند. رایس مسئول برقراری تعادل میان دفاع و حمله است و اندرسون با دوندگی و تحرک بالا، به پیشبرد بازی کمک میکند. حضور این دو نفر باعث میشود جود بلینگام آزادی بیشتری برای فعالیت در یکسوم هجومی زمین داشته باشد؛ نقشی که بسیاری معتقدند بهترین نسخه از ستاره رئال مادرید را به نمایش میگذارد.
در دو سمت خط حمله، بوکایو ساکا و آنتونی گوردون قرار میگیرند. ساکا در سالهای اخیر به یکی از باثباتترین بازیکنان فوتبال انگلیس تبدیل شده و توانایی خلق موقعیت، گلزنی و تصمیمگیری در لحظات حساس را دارد. گوردون نیز با سرعت و انرژی فوقالعاده خود، گزینهای ایدهآل برای اجرای پرسینگ مدنظر توخل محسوب میشود. پشت سر آنها، بلینگام نقش رهبر فنی تیم را برعهده خواهد داشت؛ بازیکنی که اگر در بهترین فرم خود قرار بگیرد، میتواند تفاوت میان یک مدعی و یک قهرمان را رقم بزند.
در خط دفاع، جان استونز همچنان مغز متفکر عقب زمین محسوب میشود. او در کنار مارک گئهی زوج اصلی دفاع مرکزی را تشکیل میدهد؛ ترکیبی که تلفیقی از تجربه و جوانی است. در سمت راست، ریس جیمز پس از سالها درگیری با مصدومیت امیدوار است نخستین جام جهانی کامل خود را تجربه کند و در سمت چپ نیز مایلز لوئیس-اسکلی جوان به عنوان یکی از شگفتیهای فهرست انگلیس شناخته میشود.
و در نهایت، همه چیز به هری کین ختم میشود. کاپیتان انگلیس و بهترین گلزن تاریخ این تیم، همچنان مرجع اصلی گلزنی سهشیرهاست. کین در آستانه سیوسه سالگی شاید آخرین فرصت واقعی خود برای فتح جام جهانی را پیش رو داشته باشد و توخل امیدوار است مهاجم بایرن مونیخ همان بازیکنی باشد که طلسم شصت ساله انگلیسیها را بشکند.
ترکیب احتمالی (۱-۲-۳-۴): جردن پیکفورد؛ ریس جیمز، مارک گهی، جان استونز، مایلز لوئیس-اسکلی؛ الیوت اندرسون، دکلان رایس؛ بوکایو ساکا، جود بلینگام، آنتونی گوردون؛ هری کین.
ستاره انگلیس در جام جهانی ۲۰۲۶ کیست؟
در مقطعی پس از فینال یورو ۲۰۲۴، حتی بحثهایی درباره پایان دوران هری کین در تیم ملی انگلیس مطرح شده بود. کاپیتان سهشیرها در آن تورنمنت با مشکلات بدنی دستوپنجه نرم میکرد و نمایشهایش فاصله زیادی با استانداردهای همیشگی او داشت. زمانی که در جریان شکست مقابل اسپانیا در فینال تعویض شد، بسیاری تصور میکردند نسل جدید فوتبال انگلیس به زودی بدون او مسیر خود را ادامه خواهد داد. اما کمتر از دو سال بعد، کین همچنان مهمترین چهره تیم ملی کشورش است.
مهاجم بایرن مونیخ نهتنها بهترین گلزن تاریخ انگلیس با ۷۸ گل ملی محسوب میشود، بلکه یکی از کاملترین مهاجمان نسل خود نیز به شمار میرود. او دیگر صرفاً یک تمامکننده در محوطه جریمه نیست؛ مهاجمی است که میتواند عقب بیاید، بازیسازی کند، فضا برای وینگرها ایجاد کند و ریتم حملات تیمش را کنترل کند. همین ویژگیها باعث شده نقش او در سیستم توماس توخل حتی فراتر از گلزنی باشد.
کین در فصل ۲۶-۲۰۲۵ یکی از درخشانترین سالهای دوران حرفهای خود را پشت سر گذاشت. او در تمامی رقابتها ۶۱ گل برای بایرن مونیخ به ثمر رساند و بار دیگر ثابت کرد که با وجود عبور از سیسالگی، همچنان در بالاترین سطح فوتبال جهان قرار دارد. چنین آماری باعث شده بسیاری از تحلیلگران او را یکی از مدعیان جدی کسب توپ طلای ۲۰۲۶ بدانند؛ البته به شرط آنکه بتواند انگلیس را در جام جهانی به موفقیت بزرگی برساند.
با این حال، تفاوت انگلیس امروز با تیمهای گذشته در این است که دیگر همه چیز به هری کین خلاصه نمیشود. توماس توخل تیمی در اختیار دارد که مملو از ستارههای سطح اول فوتبال اروپا است. دکلان رایس پس از قهرمانی با آرسنال خود را به عنوان یکی از بهترین هافبکهای جهان تثبیت کرده، جود بلینگام همچنان مهمترین استعداد نسل جدید فوتبال انگلیس محسوب میشود و بازیکنانی مانند بوکایو ساکا، آنتونی گوردون، مورگان راجرز، مارک گهی و ایوان تونی نیز میتوانند در هر مسابقهای سرنوشت بازی را تغییر دهند.
با وجود این همه استعداد، هنوز هم وقتی صحبت از بازیکنی میشود که بیشترین تأثیر را بر سرنوشت انگلیس خواهد گذاشت، نامی بالاتر از هری کین دیده نمیشود. کاپیتان سهشیرها شاید آخرین فرصت دوران حرفهای خود برای فتح جام جهانی را پیش رو داشته باشد و اگر انگلیس قرار باشد پس از شصت سال دوباره رویای قهرمانی جهان را محقق کند، به احتمال زیاد مسیر این موفقیت از پای راست شماره ۹ افسانهایاش خواهد گذشت.
پدیده انگلیس در جام جهانی ۲۰۲۶ چه کسی خواهد بود؟
در تیمی که نامهایی مانند هری کین، جود بلینگام، دکلان رایس و بوکایو ساکا را در اختیار دارد، جلب توجه کار آسانی نیست. با این حال، اگر قرار باشد یک بازیکن در جام جهانی ۲۰۲۶ به معنای واقعی کلمه از سایه ستارهها خارج شود و به پدیده انگلیس تبدیل شود، آن بازیکن احتمالاً مورگان راجرز خواهد بود.
ستاره جوان استون ویلا طی دو فصل اخیر روندی خیرهکننده را پشت سر گذاشته و به یکی از محبوبترین بازیکنان توماس توخل تبدیل شده است. راجرز تنها یک هافبک هجومی یا وینگر خلاق نیست؛ او بازیکنی است که در هر دو فاز بازی تأثیر میگذارد. توانایی حفظ توپ در فضاهای تنگ، قدرت حمل توپ در ضدحملات و مهمتر از همه، شدت پرسینگ او باعث شده سرمربی آلمانی نگاه ویژهای به این بازیکن داشته باشد.
نمایش درخشان راجرز در پیروزی ۵ بر صفر انگلیس مقابل صربستان در بلگراد، نقطه عطف مهمی در دوران ملی او بود. در آن مسابقه، نهتنها کیفیت فنی خود را نشان داد، بلکه از نظر کار بدون توپ و مشارکت در ساختار دفاعی تیم نیز یکی از بهترین بازیکنان زمین بود. ویژگیای که برای توخل اهمیت فوقالعادهای دارد و میتواند حتی جایگاه او را بالاتر از برخی ستارههای مطرحتر فوتبال انگلیس قرار دهد.
اعتماد به نفس راجرز نیز یکی از دلایل اصلی پیشرفت سریع او محسوب میشود. او بارها تأکید کرده که هنوز همان فوتبالیست جسور دوران نوجوانی است؛ بازیکنی که از ریسک کردن نمیترسد و میخواهد آزادی خود را در زمین مسابقه حفظ کند. همین روحیه باعث شده بسیاری از کارشناسان او را یکی از چهرههای بالقوه انفجاری جام جهانی بدانند.
البته انگلیس یک استعداد جوان دیگر هم در اختیار دارد که آینده درخشانی پیش روی خود میبیند؛ نیکو اورایلی. ستاره منچسترسیتی در فصل پایانی حضور پپ گواردیولا به ترکیب اصلی راه پیدا کرد و نشان داد که تحت فشارهای بزرگ هیچ ترسی ندارد. اورایلی با وجود اینکه اغلب به عنوان مدافع چپ بازی میکند، ویژگیهای هجومی کمنظیری دارد؛ از دریبلزنی و حمل توپ گرفته تا حضور در محوطه جریمه و گلزنی. ثبت ۹ گل و ۶ پاس گل در ۵۳ مسابقه برای بازیکنی با این پست، آمار قابل توجهی محسوب میشود.
با این حال، در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، بازیکنی که بیش از همه شانس تبدیل شدن به کشف بزرگ انگلیس را دارد، مورگان راجرز است؛ فوتبالیستی که شاید هنوز به اندازه بلینگام یا ساکا مشهور نباشد، اما میتواند یکی از مهمترین برگهای برنده توماس توخل در مسیر قهرمانی باشد.
کدام بازیکن انگلیس را در جام جهانی دنبال کنیم؟
دکلان رایس بدون شک ستون اصلی خط میانی انگلیس است، اما سالهاست این سؤال مطرح بوده که چه کسی باید در کنار او قرار بگیرد؛ پرسشی که بعد از کنار رفتن کالوین فیلیپس از سطح اول فوتبال ملی، پاسخی ثابت پیدا نکرد و گرت ساوتگیت در این زمینه به ترکیبهای متغیر و آزمایشی روی آورد، اما با ورود توماس توخل، نام الیوت اندرسون بهعنوان یک گزینه جدی و حتی اصلی در کنار رایس مطرح شده است.
هافبک ناتینگهام فارست در مدت کوتاهی توانسته جایگاه خود را تثبیت کند؛ از زمان اولین بازیاش برای تیم بزرگسالان در سپتامبر سال گذشته، روند پیشرفت او چشمگیر بوده و در آستانه تورنمنت، حتی پیشنهاد سنگین ۱۲۲ میلیون پوندی منچسترسیتی برای جذب او رد شد؛ توخل نیز در تمجید از او گفته است که «او یکی از کاملترین و پرتحرکترین هافبکهای لیگ برتر است» و همین موضوع باعث شده اندرسون به یکی از مهرههای ثابت تیم ملی تبدیل شود.
در ادامه این موج توجه، باشگاههای بزرگی مانند منچستریونایتد، منچسترسیتی، بایرن مونیخ و چند تیم مطرح دیگر وضعیت این هافبک ۲۳ ساله را بهدقت دنبال میکنند؛ بازیکنی که توانایی بازی در چند نقش مختلف در خط میانی را دارد و همین انعطاف تاکتیکی، ارزش او را در سیستم توخل بالاتر برده است، بهطوریکه پیشبینی میشود درخشش او در جام جهانی نهتنها جایگاهش در تیم ملی را تثبیت کند، بلکه ارزش مالی و نقلوانتقالی او را نیز بهطور چشمگیری افزایش دهد.
غایبان انگلیس را بشناسید
بیشتر بخوانید: بررسی غایبان انگلیس در جام جهانی 2026 - جنگ ستارگان
کمد لباس: انگلیس
لباس خانگی جدید تیم ملی انگلیس با حفظ هویت کلاسیک سفید سهشیرها طراحی شده و با یقه و بافت پارچهای متمایز، ظاهری مدرنتر به خود گرفته است؛ این پیراهن با فناوری پیشرفته «ایرو-فیت» تولید شده که برای کمک به کنترل دمای بدن بازیکنان در شرایط آبوهوایی گرم طراحی شده و با ترکیب مناطق توری باز و بسته در سطح پارچه، جریان هوا را به شکل مؤثرتری در بدن هدایت میکند و گفته میشود بیش از دو برابر پارچههای نسل قبل تهویه ایجاد میکند.
در طراحی این لباس از جزئیات ظریف با رنگهای «ابسیدین» و «قرمز سریع» در اطراف یقه، آستینها و درزهای کناری استفاده شده که جلوهای مدرن و متفاوت به آن داده است؛ همچنین نشان فدراسیون در کنار یک ستاره طلایی قرار گرفته که نماد قهرمانی تاریخی انگلیس در جام جهانی است.
در نسخه خارج از خانه، ترکیب رنگی متفاوتی شامل پیراهن قرمز و شلوارک سرمهای معرفی شده که بهعنوان تغییری جسورانه در هویت بصری سهشیرها شناخته میشود؛ این طراحی تلاش دارد هم به سنت وفادار بماند و هم تصویری آیندهنگر از فوتبال انگلیس ارائه دهد.
بهطور کلی این تغییرات در طراحی لباسها، همراه با رویکرد جدید بصری و فنی، نشاندهنده تلاش برای ترکیب هویت تاریخی انگلیس با استانداردهای مدرن فوتبال است؛ موضوعی که در آستانه تورنمنتهای بزرگ، توجه زیادی را به خود جلب کرده است.
قصههای ایران و انگلیس
اگر کارلوس کیروش و برانکو ایوانکوویچ را معماران فوتبال مدرن ایران بدانیم، آلن راجرز را باید بنیانگذار مسیر موفقیت پرسپولیس معرفی کرد. او با علاقهاش به آرسنال، رنگ پیراهن پرسپولیس را از آجری و سفید به قرمز تغییر داد و در دهه ۵۰ موفقیتهای متعددی را با این تیم جشن گرفت. نقطه اوج کار او، قهرمانیای خاص و تاریخی بود؛ پرسپولیس در آن فصل طی ۲۲ بازی، ۱۵ پیروزی و ۷ تساوی به دست آورد و بدون شکست قهرمان شد تا بهعنوان اولین قهرمان بدون باخت فوتبال ایران در تاریخ ثبت شود. راجرز همچنین هدایت پرسپولیس را در داربی معروف «ششتاییها» بر عهده داشت.
با این حال، در میان بازیکنان انگلیسی شاغل در فوتبال ایران، چهرههای موفق چندانی دیده نمیشود. ژاکز ویلیامز نخستین بازیکنی بود که با حضور در تراکتور و استیلآذین وارد فوتبال ایران شد، اما عملکرد او چندان موفق نبود؛ مشابه کورده آیگبوسی که در سیاهجامگان نتوانست انتظارات را برآورده کند. سومین نام، هری فورستر بود؛ مهاجمی که با تصمیم توشاک برای ماشینسازی به خدمت گرفته شد، اما به دلیل آمادگی بدنی پایین خیلی زود به تیمی دیگر منتقل شد. او با بهانه ازدواج اردوی ماشینسازی را ترک کرد و به کشورش بازگشت و دیگر هرگز در فوتبال ایران دیده نشد.
با وجود این، فوتبال انگلیس همچنان یکی از جذابترین مقاصد برای فوتبالیستهای جهان است. لیگ برتر پس از جام جهانی و لیگ قهرمانان اروپا، بیشترین میزان مخاطب و تماشاگر را در سطح باشگاهی دارد و حضور در آن برای بسیاری از بازیکنان یک آرزو محسوب میشود. هنوز هم گل قیچیبرگردان علیرضا جهانبخش بهعنوان یکی از زیباترین گلهای تاریخ لیگ برتر در آیتمهای تلویزیونی این لیگ نمایش داده میشود. بازیکنانی چون سامان قدوس، آندرانیک تیموریان، اشکان دژاگه و کریم باقری نیز هرکدام به شکلی به لیگ برتر انگلیس راه پیدا کردند. در سطح چمپیونشیپ هم چهرههایی مانند رضا قوچاننژاد، اللهیار صیادمنش، کریم انصاریفرد، سعید عزتاللهی و حسین کعبی حضور داشتهاند تا فوتبال ایران در دومین سطح فوتبال انگلیس نیز نماینده داشته باشد.
در تقابلهای مستقیم نیز یکی از سنگینترین شکستهای تاریخ فوتبال ایران برابر انگلیس رقم خورد؛ دیداری در جام جهانی ۲۰۲۲ که دومین بازی دو تیم در این رقابتها بود. شاگردان کیروش در نیمه نخست عملکردی مقاوم داشتند، اما با مصدومیت علیرضا بیرانوند و تغییر در دروازه، جریان بازی تغییر کرد. انگلیس در نهایت با گلهای ساکا، رشفورد و گریلیش به برتری ۶ بر ۲ رسید؛ هرچند مهدی طارمی دو بار موفق به گلزنی شد.
دو تیم یک بار دیگر در جام جهانی زیر ۱۷ سال ۲۰۲۳ مقابل هم قرار گرفتند؛ جایی که شاگردان حسین عبدی عملکردی آبرومندانهتر ارائه دادند. ایران با گل ابوالفضل زمانی پیش افتاد، اما در نیمه دوم راسل-دنی و جوئل اندالا نتیجه را به سود انگلیس تغییر دادند. از دل آن مسابقه، چند چهره جوان مسیر پیشرفت خود را ادامه دادند؛ از جمله مایلز لوئیس-اسکلی و اتان نوانری در اردوهای آرسنال و تیم ملی انگلیس. در سوی مقابل نیز امیرمحمد رزاقینیا بهعنوان جوانترین بازیکن دعوتشده به تیم ملی ایران در جام جهانی مطرح شده و در صورت بازی، میتواند رکوردی تاریخی را در سن ۲۰ سالگی ثبت کند.
آمار و نکات انگلیس پیش از جام جهانی 2026
*این باتجربهترین تیم انگلیس از نظر حضور در جام جهانی است. بیستودو نفر از این تیم از آغاز فصل 2024-2025 موفق به کسب جام شدهاند. هری کین پربارترین فصل دوران حرفهای خود را پشت سر گذاشته است. به نظر میرسد ظهور الیوت اندرسون، جایگاه دردسرساز شماره ۶ را پر کرده است.
*۶۱ گل باشگاهی هری کین، ۱۹ گل بیشتر از هر بازیکنی در پنج لیگ برتر اروپا بود و با بهترین فصل باشگاهی کریستیانو رونالدو برابری کرد. تنها کیلیان امباپه (۱۲ گل) در دو جام جهانی اخیر بیشتر از هشت گل او گل زده است. توپ طلا در دسترس است.
*جان استونز در ۲۶ بازی اخیر انگلیس در تورنمنتهای بزرگ از ابتدا به میدان رفته است - برای بازیکنی که در این فصل تنها در ۱۲.۸٪ از دقایق ممکن در لیگ برتر در آخرین بازی خود برای منچسترسیتی بازی کرده، بد نیست. این مدافع خوشقیافه بهترین دقت پاس (۹۵٪) را در بین تمام بازیکنان جام جهانی از سال ۱۹۶۶ دارد.
*الیوت اندرسون در فصلی که مجبور بود با مرگ مادرش کنار بیاید، بیشترین لمس توپ (۳۳۰۰)، بیشترین دوئل (۲۹۷) و بیشترین مالکیت توپ (۳۰۶) را در بین تمام بازیکنان لیگ برتر داشت.
*آنها اولین تیم اروپایی شدند که هشت بازی مقدماتی جام جهانی را بدون دریافت گل بردهاند. هری کین هشت گل از ۲۲ گل آنها را به ثمر رساند.
*سهشیر از سال ۱۸۶۳ به عنوان نماد فوتبال انگلیس مورد استفاده قرار گرفته است و آنها اولین بار آن را در اولین بازی رسمی بینالمللی خود مقابل اسکاتلند در سال ۱۸۷۲ به نمایش گذاشتند. این حیوان از زمانی که هنری اول در دوران سلطنت خود از سال ۱۱۰۰ تا ۱۱۳۵ یک شیر را در نشان خانوادگی خود گنجاند، با خانواده سلطنتی مرتبط بوده است. او پس از ازدواجش شیر دیگری را نیز به نشان خود اضافه کرد. نوهاش، هنری دوم، پس از ازدواج، شیر سومی را به نشان خود اضافه کرد. اما تنها پس از سلطنت ریچارد اول، پسر هنری دوم، بود که سهشیر محبوبیت پیدا کردند و توسط هر پادشاهی به عنوان نشان سلطنتی پذیرفته شدند.
*پتر شیلتون با ۱۲۵ بازی بیشترین سابقه پوشیدن لباس انگلیس را در تاریخ دارد. هری کین با ۱۱۴ بازی در بین نفرات فعلی فعالترین محسوب میشود.
*هری کین همچنین با ۷۹ گل ملی بهترین گلزن تاریخ فوتبال انگلیس است. در لیست ۲۶ نفره توخل، تنها رشفورد و ساکا موفق شدهاند تعداد گل ملیشان را دو رقمی کنند.
*پتر شیلتون با ۶۶ کلینشیت بهترین دروازهبان تاریخ انگلیس است و در جام جهانی بهطور مشترک با فابین بارتز بیشترین تعداد کلینشیت در جام جهانی را دارد.
*پتر شیلتون با ۱۷ بازی بیشترین بازی را برای انگلیس در جام جهانی دارد و حالا جردن پیکفورد و جان استونز با ۱۲ بازی شانس خوبی برای تصاحب این آمار دارند.
*گری لینکر با ۱۰ گل بهترین گلزن انگلیس در جام جهانی است و هری کین با ۸ گل میتواند تاج پادشاهی را روی سر خود بگذارد. کین این فرصت را دارد تا تبدیل به اولین بازیکن انگلیس شود که در سه دوره از جام جهانی گلزنی کرده است!
*۲۱ بازیکن لیست توخل از لیگ برتر آمدهاند و ۲ لژیونر از بوندسلیگا، ۲ چهره از لالیگا و یک بازیکن از عربستان در لیست خود دارند. تیم ملی انگلیس تنها در جام جهانی ۱۹۹۰ بیش از ۲ لژیونر در لیست داشته که در آن دوره هم ۴ بازیکن از اسکاتلند و یک چهره از فرانسه به لیست رابسون راه پیدا کردند.
*تیم ملی انگلیس بعد از فرانسه گرانقیمتترین لیست جام جهانی را دارد.
*در بین یازده تیم برتر جام جهانی، تنها سوئد و انگلیس هستند که فقط یک بار به جام جهانی راه پیدا کردهاند.
*مارچلو لیپی و دلبوسکه تنها سرمربیانی هستند که قهرمانی لیگ قهرمانان و جام جهانی را دارند. فابیو کاپلو، لوئی فنخال، اوتمار هیتسفلد، ریموند گوتالس، فرگوسن، آریگو ساکی، گاس هیدینک، جیووانی تراپاتونی، امریچ جنی، میگل مونز، هلنیو هررا، جک استین، ارنست هاپل و رینوس میشل چهرههایی بودند که با قهرمانی لیگ قهرمانان، جام جهانی را تجربه کردهاند. اکنون توخل و آنچلوتی تنها نفراتی هستند که میتوانند به این جمع اضافه شوند.
آن چه باید درباره انگلیس بدانیم
نقطه قوت تیم ملی انگلیس چیست؟
عمق بالای استعداد، تنوع تاکتیکی، سرعت و قدرت فیزیکی و برتری در ضربات ایستگاهی. انگلیس در حال حاضر یکی از غنیترین استخرهای بازیکن در فوتبال جهان را در اختیار دارد؛ بازیکنانی مانند هری کین، جود بلینگام، فیل فودن، کول پالمر، بوکایو ساکا، دکلان رایس، ترنت الکساندر-آرنولد و جان استونز ترکیبی از تجربه، خلاقیت و کیفیت فردی را ایجاد کردهاند. این تیم در فاز انتقال به حمله بسیار سریع عمل میکند و بهواسطه قدرت بدنی و دوندگی بالا، در نبردهای فیزیکی برتری محسوسی دارد. همچنین در ضربات ایستگاهی (کرنرها و کاشتهها) یکی از خطرناکترین تیمهای تورنمنت محسوب میشود. ساختار تیمی منظم و تجربه حضور در مراحل پایانی تورنمنتهای اخیر (فینال یورو و نیمهنهایی جام جهانی) نیز پشتوانه مهمی برای این نسل به شمار میرود.
نقطه ضعف انگلیس چیست؟
ناپایداری ذهنی در لحظات حساس، محافظهکاری تاکتیکی در برخی مقاطع و وابستگی به ستارهها. با وجود کیفیت بالای فردی، انگلیس در بازیهای سرنوشتساز گاهی تحت فشار روانی دچار افت تمرکز میشود و اشتباهات فردی تعیینکننده رخ میدهد. همچنین در برخی دورهها، رویکرد بیش از حد محتاطانه کادر فنی باعث کاهش خلاقیت در فاز هجومی شده است. از سوی دیگر، وابستگی به چند مهره کلیدی مانند بلینگام یا فودن میتواند در روزهای کمفروغ آنها، جریان بازی تیم را دچار مشکل کند و باعث قفل شدن ساختار حمله شود.
