هدف بزرگ مالدینی؛ نشاندن گواردیولا روی نیمکت آتزوری

پائولو مالدینی، مدافع افسانه‌ای میلان و کاپیتان پیشین تیم ملی ایتالیا، اخیراً با پذیرش سمت مدیر فنی و ریاست «باشگاه ایتالیا» (ساختاری شبیه به باشگاه برای همه رده‌های سنی) به فوتبال ایتالیا بازگشته. جووانی مالاگو، رئیس جدید فدراسیون ایتالیا، این انتصاب را نقطه شروع پروژه ۴ ساله‌ای دانسته که هدفش بازگشت به جام جهانی ۲۰۳۰ و احیای هویت فوتبال ایتالیاست. لئوناردو، دوست قدیمی مالدینی و مدیر ورزشی سابق پاری‌سن‌ژرمن به عنوان مشاور به او پیوسته و این زوج قدرتمند حالا به دنبال مربی‌ «انقلابی» هستند.

گواردیولا پس از دوران پربار در منچسترسیتی، همان شخصیت مورد نیاز  مالدینی و لئوناردو نام دارد. به گفته گاتزتا، آنتونیو کونته و روبرتو مانچینی، همچنان در لیست هستند اما در اولویت قرار ندارند. مالدینی به دنبال مربی‌ با «اعتبار و کاریزما» است تا بتواند تحول بسازد. کسی مثل پپ  با انقلاب‌های تاکتیکی‌اش در بارسلونا، بایرن و سیتی زبانزد است. مالدینی حتی تماس‌های غیررسمی اولیه با گواردیولا داشته تا تمایل او را بسنجد. 

دردسر اصلی، حقوق نجومی گواردیولا (حدود ۲۵ میلیون یورو ناخالص در فصل آخر سیتی) است. فدراسیون‌ها منابع مالی باشگاه‌ها را ندارند اما لئوناردو سابقه درخشانی در جذب ستارگان دارد. به گفته منابع ایتالیایی برای پپ، پول شاید مساله دوم باشد. او بارها گفته مبارزه‌هدی جدید را دوست دارد و هدایت ایتالیا به اوج دقیقاً همان مأموریت بزرگ محسوب می‌شود. پپ قبلاً در جشنواره ورزش گاتزا در سال ۲۰۱۸ علاقه‌اش به فوتبال و فرهنگ ایتالیا را نشان داد.

 انتخاب گواردیولا می‌تواند نقطه عطفی برای فوتبال ایتالیا باشد. آتزوری سال‌ها با بحران هویت دست‌وپنجه نرم کرده. نسل طلایی گذشته، رفته، مشکلات در آکادمی‌ها مشهود است و سبک کاتاناچیو دیگر پاسخگوی فوتبال مدرن نیست. گواردیولا با تأکید بر مالکیت توپ، پرسینگ بالا، بازیکنان کناری معکوس و بازیسازی از عقب، بازیکنان جوان ایتالیایی را با فلسفه‌ای نو تربیت می‌کند. مالدینی با این انتخاب نشان می‌دهد به دنبال ترکیبی از سنت و مدرنیته می‌گردد.

 اگر انتقال محقق شود، نه تنها ایتالیا، بلکه کل فوتبال اروپا شاهد یکی از جسورانه‌ترین پروژه‌های ملی خواهد بود. حضور پپ می‌تواند آغاز رنسانس آتزوری باشد.