باخت همهجانبه عبدی؛ برتری ذهنی، فنی و تاکتیکی کرهشمالی
به گزارش فوتبال 360، تیم فوتبال امید ایران در سومین و آخرین بازی خود در دور گروهی بازیهای آسیایی ناگویا به مصاف کرهشمالی رفت و در شرایطی که با یک تساوی میتوانست راهی مرحله حذفی شود، برابر حریف بدون برد و یک امتیازی خود تن به شکست تحقیرآمیز 4 بر یک داد تا وداعی زودهنگام با این رقابتها داشته باشد و برای دومین بار در دور گروهی از گردونه این رویداد بزرگ قارهای کنار برود.
تغییراتی که همهچیز را خراب کرد
امیدهای ایران در 2 مصاف ابتدایی برابر امارات و چین نبض بازی را در اختیار داشتند و در اکثر دقایق مقابل رقبایشان مدیریت قابل قبولی داشتند اما در مواجهه با کرهشمالی پرانگیزه که میل و اشتیاق بیپایان و تحسینبرانگیزی برای پیروزی از خود نشان میداد، شاگردان حسین عبدی توپ و میدان را از کف داده بودند. شاید یکی از دلایل اصلی تغییراتی بود که در ترکیب اصلی مشاهده شد. به جز عباس کهریزی که به علت مصدومیت باید از ترکیب اصلی بیرون میآمد راجعبه دیگر نفرات خارج شده، خبری مبنی بر مصدومیت تا پیش از بازی منتشر نشده بود.
کادر فنی تیم امید که گویا به تساوی راضی بود تصمیم گرفت یاسین جرجانی را جایگزین فرزین معاملهگریای کند که در 2 مسابقه قبلی جزو بهترین نفرات تیم بود. یوسف مزرعه و سعید سحرخیزان نیز به جای اسماعیل قلیزاده و عباس کهریزی در لاینآپ ابتدایی جای گرفتند. عجیب بود که مهاجم مرکزی استقلال در پست وینگر راست به کار گرفته شد. نهایتا کسری طاهری نیز با نیمکتنشین کردن پوریا شهرآبادی به میدان آمد و توانست یک پاس گل هم ارسال کند ولی خیلی زود تعویض شد. عبدی برای جبران گلهای دریافتی و نمایش فاجعهبار شاگردانش مجددا دستبهدامن مسعود محبی در خط حمله شد و اسماعیل قلیزاده، پوریا شهرآبادی و سهیل صحرایی نیز به کار گرفته شدند ولی به جز یکی-دو موقعیت، اتفاق خاص دیگری متوجه دروازه کرهشمالی نشد.
کرهشمالی، سزاوارانه به این نتیجه رسید
حتی اگر بازی را ندیده باشید هم تفاوت آشکار آمار 2 تیم حکایت از عادلانه بودن نتیجه دارد. کرهشمالی 21 شوت به سمت دروازه امیدهای ایران روانه کرد که تقریبا نیمی از آنها (10 شوت) داخل چارچوب بود. در سوی مقابل تیم تحت هدایت حسین عبدی فقط چهار شوت را به نام خود ثبت کرد که سه تای آنها داخل چارچوب قرار داشت و یکی تبدیل به گل شد. کرهایها در درصد مالکیت نیز برتری داشتند و با وجود برتریای که در نیمه اول به ارمغان آورده بودند، کار را با برتری 56 به 44 از این حیث تمام کردند. قرمزپوشان سه برابر امیدهای ایران کرنر زدند و نهایتا به حق خود یعنی پیروزی رسیدند. محمد خلیفه و همتیمیهایش خوششانس هم بودند که یک بار تیر دروازه به دادشان رسید وگرنه نتیجه میتوانست سنگینتر باشد.
عبدی برای مساوی آمد و باخت نصیبش شد
تیم امید ایران با نتیجه مساوی نیز به مرحله بعدی صعود میکرد اما برای رسیدن به مرحله نیمهنهایی مهم بود که شاگردان عبدی با صدرنشینی به استقبال مرحله حذفی میرفتند تا احتمال رویاروییشان با ژاپن در دور یکچهارم کم شود. با این حال سفیدپوشان گویا میلی برای پیروزی نداشتند و نسبت به 2 مسابقه قبل این مساله کاملا هویدا بود. احتیاط بیش از حد به کرهشمالی جسارت داد تا همهجانبه به سمت دروازه ایران یورش بیاورد و در همان نیمه اول کامبک بزند. تفاوت اصلی 2 تیم در ذهنیتی بود که داشتند. کرهایها فقط از این مسابقه برد میخواستند و امیدهای ایران با اعتمادبهنفسی کاذب و با رویکرد کسب یک امتیاز وارد کارزار شدند و چیزی جز شکستی فاجعهبار نصیبشان نشد. حتی عبدی و دستیارانش در وقفه بین 2 نیمه نیز نتوانستند کوچکترین تغییری در کیفیت کاری شاگردانشان ایجاد کنند و آنها را متوجه وضعیتی بدی که در آن قرار گرفتهاند، بکنند.
حالا باید دید این تیم پرستاره ولی پرایراد در مسیر المپیک 2028 چه کار میکند و تکلیف کادر فنی کنونی چه میشود. آنها با این روند فوقالعاده ناامیدکننده ماموریت تقریبا غیرممکنی برای پایان دادن به طلسم بیش از نیم قرنه خواهند داشت.
