بررسی سایهروشنهای یک انتخاب مهم؛ آیا جباری میتواند سرمربی دائم استقلال شود؟
به گزارش فوتبال 360، ماندن یا رفتن مجتبی؟ مساله این است. ستاره اسبق استقلال حدود 40 روز قبل به عنوان سرمربی آبیپوشان تا پایان فصل انتخاب شد و بنا بود مدیران باشگاه در این فاصله زمانی به دنبال یک سکاندار خارجی باشند و سپس مجتبی همانند دوران حضور بوژوویچ، در قامت دستیار در کادرفنی به همکاریاش ادامه دهد. قهرمانی استقلال در جام حذفی اما سناریوی مدنظر را با تغییرات قابل توجهی همراه کرد. شماره هشت اسبق تیم تهرانی صراحتا اعلام کرد که دیگر حاضر نیست نفر دوم باشد و تنها در جایگاه سرمربی در فوتبال فعالیت خواهد کرد.
چرا مجتبی جباری میتواند سرمربی جدید استقلال باشد؟
سرمربی 41 ساله استقلال در 6 دیدار پایانی فصل بدون هیچ تعارفی در آخرین گفتوگوی خود اعلام کرد که هم خودش را در زمان میودراگ بوژوویچ به عنوان سرمربی معرفی کرده و هم اینکه پس از قهرمانی در جام حذفی دیگر علاقهای به دستیار بودن ندارد و میخواهد نفر اول کادرفنی باشد. اظهار نظری جسورانه از سوی مجتبی جباری که نشان میدهد او این توانایی را در خود میبیند که آبیها را در این برهه حساس هدایت کند.
مجتبی با اتمسفر استقلال کاملا آشنا بوده و سالها برای این تیم بازی کرده است. از طرفی تجربه کار کردن در بخش زیادی از نیمفصل دوم باعث شده تا جباری در قبال دارایی تیم و همچنین نیازهایش آگاهی کافی داشته باشد و زمانی از بابت آشنایی قرار نیست به هدر برود و مشاورههای بیرونی، و واسطهها بازیکنان نارکارآمد را به باشگاه تحمیل نخواهند کرد. روحیه جباری نیز به گونهای است که با توصیه فرد یا افراد خاصی، بازیکن جذب نمیکند و خیال هوادار میتواند از این بابت راحت باشد.
هافبک تهاجمی اسبق استقلال و تیم ملی ایران در 6 دیدار پایانی فصل به همگان نشان داد که چهقدر برای رسیدن به موفقیت انگیزه دارد. او و کادرش نهایت تلاش خود را به کار بستند تا کاپ قهرمانی جام حذفی را به ارمغان بیاورند و دقیقا یکی از مهمترین مشکلات در مسیر جذب سرمربی خارجی این است که آیا گزینه مدنظر شوق لازم برای کار کردن در فوتبال ایران را خواهد داشت یا خیر. در لیگ 23 شاهد این بودیم که گزینهای چون پیتسو موسیمانه نگرش جدی و دغدغهمندی در قبال استقلال نداشت و طبیعتا نتیجه خوبی هم به بار ننشست.
بدون شک اعتماد کردن به یک گزینه جوان داخلی، همانقدر که پرریسک خواهد بود، میتواند برای باشگاه صرفهجویی زیادی در پی داشته باشد. مجتبی با هزینهای به مراتب پایینتر از یک سرمربی خارجی کار خواهد کرد و این مساله میتواند به باشگاه کمک کند تا هم مبلغ بیشتری بابت استخدام بازیکن خارجی هزینه کند و هم بدهیهای انباشته را کاهش دهد.
نهایتا باید به شخصیت و وجاهت مجتبی جباری نیز اشاره کرد. او نهتنها نسبت به باشگاه استقلال علقه قدیمی دارد، بلکه از نظر رفتارِ کنار و بیرون از زمین نیز جزو شایستهترین افراد فوتبال ایران به حساب میآید که اعتراض گاهوبیگاه، ضدفوتبال و بداخلاقی در ناسیه خودش و کادرش به چشم نمیخورد. او در همین 6 هفته پایانی نیز روی گزاره قبلی صحه گذاشت و کمترین میزان صحبت را علیه داوران و ارکان دیگر تیمها انجام داد.
چرا مجتبی جباری نمیتواند سرمربی جدید استقلال باشد؟
حتی قهرمانی در جام حذفی هم نمیتواند فصل کابوسوار استقلال را تحت تاثیر قرار دهد. آنها عملکردی ناامیدکننده در درون و بیرون از زمین ارائه دادند و هرجومرج زیادی را تجربه کردند. همین مهم باعث شده تا هواداران این تیم برای فصل جدید دیگر آنقدر صبور نباشند و انتظار فراوانی از تیمشان داشته باشند. حال این سوال پیش میآید که آیا مجتبی جباری، با روحیه حساسی که از او سراغ داریم، میتواند گزینه مناسبی برای هدایت استقلال در این برهه باشد یا خیر؟
او با وجود کسب عنوان قهرمانی هنوز نتوانسته بخش قابل توجهی از هواداران استقلال را بابت هدایت این تیم مجاب کند و آنها بر این باور هستند که باید یک سرمربی خارجی استخدام شود. حال تصور کنید که مجتبی بخواهد در چنین فضای سنگینی کارش را استارت بزند. بدون شک مدل نگاه به یک سرمربی موقت با نوع نگاه به یک سرمربی دائم تفاوتهای زیادی خواهد داشت.
قهرمان کردن استقلال در جام حذفی اتفاق بزرگی بود. تیم در بنبست قرار داشت و بازیکنان، وضعیت آشفتهای را تجربه میکردند. با این حال شماره هشت اسبق آبیها توانست تیم را یکپارچه کند و سهمیه لیگ قهرمانان آسیا2 را به دست بیاورد. از سویی دیگر نباید فراموش کرد که قرعه مناسبی همراه مجتبی و شاگردانش شد و آنها به سختی از سد پیکان و ملوان گذشتند. اگر گل دقیقه 120 روزبه چشمی نبود، استقلال و انزلیچیها برای قهرمانی باید به استقبال ضیافت پنالتیها میرفتند. تیم پایتختنشین نسبت به رقیب خود میل بیشتری برای گلزنی داشت اما نمایش خوبی از این تیم ندیدیم.
مانور دادن بیش از حد روی این جام شاید حکم یک فعل گولزننده را داشته باشد. آیا واقعا مجتبی جباری آماده سرمربیگری در تیمی چون استقلال است یا تصمیم فعلیاش از دل احوالاتی نشات گرفته از احساس میآید؟ او 10 بازی در نیروی زمینی و 6 مرتبه در استقلال سکاندار بوده و تجربه اندکی در قامت دستیار داشته است. آیا او آنقدر که بایدوشاید کسب تجربه کرده است؟ شک و تردیدهای زیادی در این باره وجود دارد.
در نهایت باید به دیدگاه مدیریت باشگاه هم نسبت به مجتبی جباری پرداخت. آنها مدتهاست به دنبال سرمربی خارجی هستند و آقای شماره هشت هم انتقادات متعددی را به آنها وارد ساخت. حتی اگر شاهد انتخاب او به عنوان سرمربی فصل بعد استقلال باشیم، بازهم نگاهها به مجتبی چندان مثبت نیست و حمایت همهجانبهای متوجه او نخواهد بود و بعید نیست به محض شکلگیری نخستین بحران، تمام انگشتهای اتهام به سمت جباری بیاید و مدیریت نهچندان کارآمد آبیها دیواری کوتاهتر از او پیدا نکند.
باید به انتظار نشست و دید که سر آخر سرنوشت مجتبی جباری و استقلال به کجا خواهد انجامید. آیا او برای فصل بعد پسوند موقت را به دائم تبدیل میکند یا کلا همکاریاش با تیم محبوبش خاتمه خواهد یافت.
